سیامک ایثاری نویسنده‏ متولد 1350 است. «موعود» اولین اثر از او است. شخصیت‏‌های رمان موعود، کورمال‏‌کورمال و خوابناک، در میان ظلمت به پیش می‏‌آیند و سوی روشنی گام برمی‏‌دارند. «موعود» رمانی است در ستایش امید.

در بخشی از «موعود» می‌خوانیم:

«... این را هم مدیون ماریا بودم. زَهره شیر می‏ خواهد آدم توی این شرایط دوام بیاورد. شاید برای همین در برابرش احساس خجالت می‌‏کردم، احساسی که هیچ‏ وقت در من و تبارم نبوده، احساس شرمساری در برابر امید.»

ایثاری درباره نام کتابش گفته است: موعود نام یکی از ترانه‌های بلند عبدالحلیم افسانه‌ای است با شعری از شاعر بزرگ مصر محمد حمزه و آهنگسازی بلیغ حمدی. واقعیت این است که من تا اواسط داستان مد نظرم ترانه قارئه الفنجان (فالگیر) عبدالحلیم بود اما بعد موعود را جایگزین کردم و بعد از خواندن ترجمه آن فهمیدم مشابهت فراوانی با زندگی و آرزوهای جمیل دارد و خلاصه‌ای از آن را هم در فصل آخر آوردم. من عاشق صدای عبدالحلیم حافظم و رمان «موعود» را هم با الهام از ترانه‌های او نوشته‌ام.