در این قسمت از «لحظه‌ای با خدا»، باب ۱۰۲ را می‌خوانیم؛ دعایی از انسانی شکسته اما امیدوار.

🌿 تفسیر جامع

نویسنده از ضعف جسم و تنهایی می‌گوید.

اما در میانه درد، نگاهش به خدا تغییر می‌کند:

خدا ابدی است و رحمتش پایدار.

این مزمور پلی است از رنج شخصی به امید جمعی.

💬 پیام روحانی

وقتی ما فرسوده‌ایم، خدا هنوز پابرجاست