Αν θέλεις να ζήσεις, πρέπει πρώτα να σταματήσεις. Για να τρέξεις πρέπει πρώτα να περπατήσεις. Για να πάρεις ανάσα να αφήσεις την αναπνοή σου να βρει το δικό της ρυθμό.

Πρέπει να σταματάς.

Να αφήνεις το χρόνο να κυλάει, αυτό τον ίδιο χρόνο που τόσο πολύ προσπαθείς να γεμίζεις με κάθε λογής πράγματα κι υποχρεώσεις. Κι ας νιώθεις πως τίποτα δε μπορεί να περιμένει όταν οι εκκρεμότητες σου γεμίζουν τρεις σελίδες.