evet efendim bildiniz: yaş 35! biraz iç dökme, biraz yeni yaş kararları ile bu sezonun son bölümü. bir sonraki sezon görüşmek üzere!

...terapi odasında mı? reels sekmesinde mi?

efendim sizin için de uygun olursa ben 3 reels bir tane de gönderi olarak rica ediyorum.. 💅🏼 zaten açıkcası hepimiz terapi dili konusunda master yapmış durumdayız, sanmıyorum başka bir yere ihtiyacımız olsun. narsisti, kırmızı bayrağı, sınır çizmeyi, gashlighting ve özellikle manipülasyonu tanımayacak kalmamıştır aramızda sanmıyorum....

...ama yani acaba diyorum, üstümüze atılan bu mini terapilerde bir sorun olabilir mi? bir tane narsist olmayan insan yok galiba çünkü...buyrun efendim bölüme! instagramda @nasilkafayi yemedik takip etmeyi unutmayın 💙

bu kısmı okuyan var mı emin değilim, ama biraz içimi dökmek istedim bu sefer. (okuyanlar IG: @nasilkafayiyemedik bir yere ✌🏻 bırakır mı?)

yıllarca kadın kadına arkadaşlık adı altında bir sürü laf söz dolaştı etrafta. herkesin bu konuyla ilgili söyleyecek bir iki şeyi, kötü anısı var. kabul ediyorum kolay değil. bu kadar başarması, hayatta bir yere gelmesi imkansız olduğu hissettirilen bir cinsiyetin, kendini tamamen arkadaşına emanet etmesi çok zor. yine de inanmak istiyorum. günün birinde sırlarımızı açtığımızda, içimizdeki o endişenin olmayacağı güne; sırf istediğimiz bir şeyi almak için başka birinin arkasından konuşmayacağımıza.. günün sonunda hepimiz sadece yaşamak istemiyor muyuz?

kadın arkadaşlığı diye ayrı bir tanımın olması da beni çok rahatsız ediyor ama olanlara, etrafa biraz bakınca, bunu da biz kadınların yarattığını kabul etmem gerektiğini fark ettim. yine de umutluyum be.

nefret ederim mağdur insandan! sevmem! insan dediğin koşullarını iyileştirmek için hareket edecek, uğraşacak, çaba gösterecek. ben kimse yıkılmasın, ağlamasın demiyorum, ağlayacağız da her olaydan da ağlayacak şey aramayacağız yahu!

buyrun efendim, mağdurlara olan nefretinizi paylaşmak için @nasilkafayiyemedik instagram hesabında sizi bekliyorum ✍🏼⬇️

istemedik ama buradayım be BURDAYIM.

bu istemek işi de bir acaip, yapmadan önce kabus gibi ama yaptıktan sonra aferin be damla kız dedirten bir yerde. sizde de böyle oluyor mu, yoksa ben gerçekten numunelik miyim acaba? neyse neyse içeride çok soru var, aşağı yorumlara düşüncelerini bırakmayı atlamayın!

haftaya görüşürüz!

ne yapacağımızın bize söylenmesini istemediğimiz, her şeyi gayet de iyi bildiğimize inandığımız ve kafaya koyduğumuz her şeyi de bir şekil oldurduğumuz bir dönem vardı hatırlar mısınız? sanki şimdi her şeyi bir uygulamaya, yapay zekaya, arama motoruna sormayınca olmazmış gibi..

gerek var mıydı gerçekten bu kadar her şeyi başka bir şeye devretmeye? ben sanmam. siz ne dersiniz?

tam olarak anlamını, algılayamadığım bir kelime bu benim. günlük hayatıma devam etmek, yapmam gerekenleri yapmak, planlarımı sürdürmek normalleşmek mi yoksa hayatın olağan akışı mı? sosyal medyada gezdiği gördüğü yerleri paylaşmaya devam etmek normal mi umursamazlık mı? benim kafam çok karışık dostlar.

bu hafta biraz iç döküş, biraz anlatarak anlama çabası. sizde normalleşme ne alemde?

olanlar bitenler ortada, bir de benim bunu anlatmama gerek yok tabi ki.. yine de bu günlük akışımıza olan etkisini görmezden gelme nedeni olamaz. başka bir şey konuşmak da normal gelmiyor bana açıkcası..

nasıl kafayı yemeyeceğimizi bilen varsa, bir bana anlatsın..

görüntüde kimse kimsenin umrunda değil, hiç üzülmedi zaten, hiç de kafasına takmıyor.. keder dağıtma seansları ise hiç olmadığı kadar sık planlanıyor.

e yani bu kadar umursamaz rolü yapmaya ne gerek var be?

...ama bu kadar zor olacağını biri söyleseydi iyi olmaz mıydı? en azından neyin içerisinde girdiğimizi biraz daha bilir, bir yerde düzelecek demezdik. gerçi umut olmadan da ne kadar devam edecek enerjimiz olurdu bak o konuda da kafam karışık.siz ne dersiniz? iyi olur muydu bilsek? yorumlarda buluşalım!