Bu bir veda değil, aksine sevdiği kadının yokluğunda kalmanın ağırlığını taşıyamayacak kadar büyük bir bağlılığın ifadesidir. Nazım, bu şiirde gidenin değil, geride kalanın çekeceği o uçsuz bucaksız yalnızlığı anlatır. Kendi yokluğunu, sevdiğinin yokluğuna tercih edecek kadar derin bir sevdanın hikayesidir bu.