Ile macie takich konceptów, czy rozkmin od których boli was głowa? Dla mnie na pole position zdecydowanie wysuwa się pojęcie nieskończoności. To idea, która od zawsze wzbudzała we mnie ambiwalentne uczucia i skłaniała mnie do refleksji. 

Czy nieskończoność to coś faktycznego, coś co ma wpływ na naszą rzeczywistość i ma swoje namacalne miejsce w strukturze jestestwa, czy też jest to tylko abstrakcyjny wymysł naszego umysłu? 

A może nieskończoność to nic innego jak „błąd w kodzie matrixa” który manifestuje się w ten sposób? No bo jak inaczej wytłumaczyć strukturę, której nikt nie jest w stanie do końca zrozumieć i zbadać. Strukturę która wykracza poza granice naszej percepcji oraz implikuje wiele interesujących paradoksów. 

Cóż, właśnie te przemyślenia  zainspirowały mnie do rozważenia tego tematu i próby zrozumienia nieskończoności. 

W tych rozważaniach na szczęście nie jestem sam. To koncept, który wciąga nas wszystkich w otchłań myśli, wywołując zarówno podziw, jak i niepokój. „Czym jednak w istocie jest nieskończoność?” – od wieków pytają fizycy, matematycy i filozofowie próbując uchwycić jej esencję.

I choć ta idea wydaje się być tak odległa i nieuchwytna, wciąż pozostaje na wyciągnięcie ręki, bo przecież w każdej chwili możemy się jej przyglądać patrząc w głąb kosmosu lub próbować sobie ją wizualizować bezskutecznie zaprzęgając do tego najtęższe zasoby naszego umysłu.