“Ik wil stoppen met te resoneren met angst”, zei ze.

Er klonk een vastberadenheid in door en een heldere focus.

Het is mooi om mensen te mogen begeleiden die in zo’n proces zitten.

Het is namelijk nogal wat.

Een ongeluk zit in een klein hoekje en angst sleept je met gemak onder een “veilige“ steen.

Dan lijkt het net of al je super goede plannen, de ideeën waarin je gelooft,

dat die opeens niet zoveel meer waard zijn, of wel later kunnen worden opgepakt.

Alsof het niet mag, je bij voorbaat al zal falen en je het dus maar beter niet kan gaan doen.

En ergens weet je dan ook, want dat is voelbaar even ongeacht hoe jij dat gevoel gaat uitleggen,

dat er iets in jou verdriet heeft. Het doet pijn om je eigen stroom niet te volgen.

Ook al ben je er misschien goed in geworden dat te bedelven onder, nou ja ik hoop dat jij weet wat.

Ik geloof dat iedereen een interne drive heeft.

En dat hoeft totaal niet groots of meeslepend te zijn.

Toch is er iets in jou waardoor jij wil ontdekken, beleven, meemaken, proeven, iets meer.

Zodra je weet wanneer de angst je probeert te laten struikelen en weet hoe je daar van los kan komen kan je je volledig richten op deze stroom.

Dan wordt het lekker surfen.

Dan is het ook heerlijk om vanuit groei vooruit te resoneren.

Wat ik daar precies mee bedoel vertel ik in mijn Zondagse Mijmering. Die staat weer voor je klaar.

Veel luister plezier en ik zou zeggen: pak je vrijheid, die ik aanreik in de Mijmering!