Send us a text

Bugün seninle cesaretin ilk adımının korku olduğuyla ilgili biraz konuşmak istiyorum. 

Cesareti oluşturan en büyük gücün aslında her birimizin içindeki korkular olduğunu ancak neden sen değil de bazen diğerleri daha cesur olmayı başarabiliyorken, sen ilk adımda yorgun düşüyorsun ? 

İçeride neler oluyorda o eller yere köklenmeye çalışıyorken sen sanki uçurumdan atlıycak gibi hissediyorsun yada içeride neler dönüşüyor değişiyor da sen kendini yerden ellerinle öyle bir itiyorsun ki  aslında tutunduğun yerden , sırtını kabartarak bulutların üzerinde bedeninin ağırlığından özgürleşerek yükselebiliyorsun ?  

Support the show