Na 106 afleveringen stopt PassiePraat. In de serie ontmoette Henny Beijer Haarlemmermeerders die hem voor zijn microfoon vertelden over hun bevlogenheid voor hun vrijwilligerswerk, beroep, sport, verzameling en politieke ambities. De podcast kende een radioversie met daarin de muziekkeuze van de gast of gasten. Ton van Draanen stelde die samen voor uitzending op MeerRadio op dinsdagavond. Henny monteerde zelf de podcastvariant, die vanaf woensdag via de bekende platformen te beluisteren was.

Zijn nieuwgierigheid naar de verhalen van mensen is zeker niet weggeëbt. In tegendeel, Henny spreekt nog dagelijks mensen aan, benieuwd naar wat zij te melden hebben. Dan weer met microfoon, dan weer met blocknote en pen.

Voor het format van PassiePraat was de rek er naar Henny’s gevoel een beetje uit. En dan moet je stoppen, vindt hij. Voor het concept zichzelf in de weg gaat zitten.

Dus tijd voor de allerlaatste. Een aflevering waarin radiovriend Wim Brik de gespreksleiding eenmalig overneemt en Henny bevraagt. Over zijn passie voor radio maken, zijn herinneringen aan mooie ontmoetingen en of er al plannen zijn voor nieuwe radio-avonturen. Zeg nooit nooit, is het antwoord. Dus wie weet.

Op 9 maart 2025 overleed Dick Nijssen, 83 jaar oud. Transportondernemer, clubman van DIOS, stille kracht achter de oudpapier-ophaal in Nieuw-Vennep. Maar bovenal oprichter en inspirator van Stichting Holland Oekraïne. Luttele weken voor zijn overlijden was PassiePraat bij hem en zijn team van vrijwilligers te gast. Onvermoeibaar wilde hij zijn verhaal best nog eens vertellen. Een verhaal van onbaatzuchtige steun aan een volk in nood en in oorlog.

Als eerbetoon aan Dick Nijssen en als steun in de rug voor zijn missie nu die aflevering van PassiePraat in de herhaling.

Jaarlijks vertrekken gemiddeld 30 afgeladen trailers vol hulpgoederen vanaf een van de vier opslagloodsen van Stichting Holland-Oekraïne richting het oosten. Ze brengen medicijnen, bedden, water, verbandmiddelen, maar ook kleding en schoeisel naar mensen die dat heel goed kunnen gebruiken. Niet alleen door de recente actualiteit van een oorlog; al ruim dertig jaar doen de vrijwilligers van de stichting dat.

Wat ooit ontstond als een eenmalige geste naar een armlastig Pools dorpje, groeide uit tot wat de stichting vandaag de dag, mede dankzij haar meer dan uitstekende reputatie, vanuit Nieuw-Vennep voor elkaar krijgt. Dick Nijssen is erbij vanaf de oprichting.

In deze bijzondere aflevering van PassiePraat vertelden Dick en zijn vrijwilligers over hun onbaatzuchtige betrokkenheid bij het leed en de noden van Oekraïners, over hoe ze aan trailers vol ziekenhuisbedden en tanks drinkwater komen en hoe ze dat veilig daadwerkelijk op de plekken van bestemming weten af te leveren. Het zijn rit voor rit huzarenstukjes.

De roots liggen in Limburg, de doorbraak volgde in Aalsmeer. De familie Boerma is ondertussen toe aan de vijfde generatie in de bloemenwereld. Moeder Jacqueline en zoon Mike bekwaamden zich in de bloemsierkunst. En dan vooral in het lesgeven daarin. Andere zoon Axel beheert de webshop, specifiek gericht op bloemisten.

In het Boerma Instituut volgen cursisten workshops en vakopleidingen tot op drie niveaus. Deelnemers komen vanuit de hele wereld. En die wereld kent Boerma ook. Jacqueline als docente en als jurylid bij nationale en internationale bloemschikwedstrijden. Ook Mike geeft les. Daarnaast reist hij de wereld over om workshops en florale demonstraties te geven. Hij neemt met eigen creaties deel aan wedstrijden. Onlangs won hij de prestigieuze Flower Cup. In het voorjaar van 2026 neemt hij deel aan het Nederlands Kampioenschap.

Voor deze gelegenheid stak PassiePraat eenmalig de Ringvaart over op zoek naar het verhaal achter de liefde voor bloemsierkunst in het Boerma Instituut.

Bomen en politiek. Voor de Vennepse Marlène Hogervorst gaan die twee probleemloos samen. Geboren en getogen in het familiebedrijf De Houtsnip weet ze haast niet beter, dan dat kennis van bomen verder gaat dan louter soorten. Van vader Kees, liefst op de ach tergrond, kreeg ze praktijkkennis mee. De rest vergaarde ze door zich onder te dompelen in boeken en bladen.

En dat deed ze ook toen haar interesse voor politiek was gewekt. Ze las alles wat ze erover kon vinden en voelde zich qua eigen kleur gaandeweg het meest comfortabel bij het Fortuynisme. Zo kwam ze ook terecht bij Forza!, de partij waarvoor ze in de huidige raadsperiode zitting heeft in de gemeenteraad. Burgers van Haarlemmermeer kennen haar en haar partij van de soms wat stevige bewoordingen die ze kiezen. Daarbij erkent Marlène, dat haar emoties haar soms ook wel iets parten spelen. Zeker als het weerloze dieren betreft.

In deze aflevering van PassiePraat, opgenomen terwijl de machines in de hal ernaast volop draaien, vertelt ze over haar passies, over haar drijfveren en over haar politiek ambities. Die, toen ze nog klein was, wel helder waren: minister president worden.

In Nieuw-Vennep, Abbenes en Buitenkaag kennen ze Jan Lange. En Jan Lange kent hun. Pastor Jan Lange. Hij was er 17 jaar lang voor ze in rouw en met trouw. Geboren en getogen in een boerengezin in het Oost-Brabantse Sint Hubert, kreeg Jan, ondanks dat hij de oudste en dus beoogd opvolger was, ruimte om zijn toekomst zelf te bepalen. Hij ging theologie studeren, werd pastoraal werker en belandde uiteindelijk als herder van de parochie Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen.

Hij bleek een geliefde verbinder tussen mensen, maar ook geloofsgemeenschappen. In oecumenisch verband organiseerde hij allerlei samenkomsten en diensten. Die als afsluiting van de Vennepse Feestweek is de bekendste. Toch besloot hij de laatste jaren van zijn werkzame leven te wijden aan de zielzorg voor gedetineerden in de Penitentiaire Inrichting in Alphen aan den Rijn. Een ervaring overigens, die zijn leven naar eigen zeggen verder verrijkte.

In deze aflevering van PassiePraat Jan Lange op de praatstoel daarover en over hoe hij zijn taak als pastor invulde.

Ze loopt ondertussen al weer de nodige jaren mee in de lokale Haarlemmermeerse politiek. Jeanette Koolmoes, geboren en getogen in Amsterdam, maar inmiddels zo’n 30 jaar Zwanenburgse in hart en nieren. Ze kwam met de lokale politiek in aanraking toen ze zich sterk maakte voor het open houden van een zorginstelling voor ouderen in haar dorp. Het virus greep haar en liet haar niet meer los. Ze sloot zich aan bij HAP, Haarlemmermeerse Aktieve Politiek, dat al geruime tijd vaste coalitiepartner is in de polder. Tot het in de fractie voor haar ging wringen. Maar stoppen met volksvertegenwoordiging wilde ze zeker niet.

Jeanette ging verder als Lid Koolmoes. In die rol voelde ze zich met de dag meer gesterkt om op het zelfgekozen pad door te gaan. Een pad waarop nuchterheid en transparantie de koers bepalen. Met Hart van Haarlemmermeer gaat e meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2026. Wat drijft haar, waarom wil iemand dit? En waarom een eigen partij, als er ook andere opties zijn? PassiePraat ging op de koffie in Zwanenburg en trof er een even vastberaden en gemotiveerd als gepassioneerd gemeenteraadslid aan, dat nog lang niet klaar blijkt te zijn met haar opdracht.

Hij wilde boer worden, net als zijn vader die werkte bij de vermaarde boerderij van Van Wees. Dat zat er niet in. Dus moest de jonge Jan Schrama iets anders. Het werd, na de HBS, de kweekschool en het vervullen van zijn militaire dienstplicht het onderwijs. Hij zou nooit meer iets anders doen. Korte tijd in Buitenkaag, daarna tientallen jaren in Nieuw-Vennep. Hij werd één met zijn dorp, heeft grote moeite om er uit te gaan. En hij werd Mister DIOS.

Jan speelde lang in het eerste, daarna vele jaren bij de veteranen en vervulde ondertussen allerlei bestuursfuncties bij de geelhemden. Het liefst werkt hij met de jeugd. Niet verwonderlijk trouwens, dat honderden eertijds zesdeklassers en later groep achters bij DIOS hun eerste wedstrijdjes speelden. Ze gingen allemaal met hem op kamp, speelden allemaal het oliebollentoernooi en vierden ook allemaal de Boerenkoolfuif.

Anno 2025 heet het plein voor zijn Antoniusschool het Meester Jan Plein. En het complex van DIOS Sportpark Jan Schrama. Waarmee de inmiddels tachtigplusser de eer krijgt die hij namens meerdere generaties Vennepers. In deze aflevering van PassiePraat fragmenten van zijn levensverhaal. Eigenlijk een dik boek waard.

Hij is dan wel import in Vijfhuizen, Rob van Haaster is niet meer weg te denken uit het Ringvaartdorp. Niet vanwege zijn imposante bollenteeltbedrijf aan de Spieringweg. En niet vanwege zijn bemoeienis met de plaatselijke voetbalclub DSOV. Hij speelde er immers zelf en is tegenwoordig vooral druk met sponsoring. Een taak die hem wel is toevertrouwd, want tekst heeft hij wel. En een netwerk trouwens ook.

Lang geleden streek de in De Zilk geboren telg uit een bollentelersgeslacht neer in de polder, omdat hij andere rassen wilde telen dan zijn vader. Het kostte heel wat jaren voor de omgekeerde poldergrond voldoende goed met het onderliggende duin- en zeezand was vermengd. Goed genoeg om er verschillende tulpenrassen te telen, zoals de Bania Luka, de Crystal Star en de Oranje Emperor. Daarnaast teelt hij hyacinten- en narcissenbollen en in toenemende mate snijhyacinten. Er zijn grootse plannen om dat uit te bouwen, ook letterlijk aan de Spieringweg.

In deze aflevering van PassiePraat het verhaal van een bevlogen agrarisch ondernemer. Over zijn bollen, over velden dichtbij en heel ver weg, over het familiegevoel met zijn broer en kinderen in de zaak. En over agrarisch ondernemen, soms tegen de wind in.

Ontstaan in de jaren dertig van de vorige eeuw in Buitenkaag, door de aanleg van de Schiphollijn noodgedwongen verkast naar Lisserbroek en sindsdien verankerd in de lokale gemeenschap daar. Voetbalvereniging Kagia. Anno 2025 met zo’n zeshonderd leden en een selectie, spelend in de tweede klasse en bloeiende club. En die groei is er nog niet uit, want Lisserbroek zal op termijn verdubbelen in inwonertal.

Elbert Hulsbos is voorzitter van de vereniging, die met hulp van de KNVB en Sportfondsen een vooruitstrevend bestuursmodel implementeerde. Daarin speelt Mark Scholte een belangrijke rol op voetbaltechnisch vlak. Het duo doet zijn vrijwilligerswerk met de nodige passie. En juist door dat werkbare organisatiemodel kunnen ze dat doen, zonder hun vrije tijd compleet in te hoeven leveren. Daarover, over hun liefde voor het oranje shirt en over normen en waarden in het voetbal in deze aflevering van PassiePraat een open en boeiend gesprek.

Ze zijn wereldberoemd in Abbenes en omgeving. John en Erica van den Berg. Hij is al heel lang actief in de dorpsraad en gangmaker achter de lokale Oranjevereniging. Zij bestiert zo’n beetje net zo lang als beheerder het dorpshuis. Onlangs vierden ze hun robijnen huwelijksfeest, natuurlijk in dat dorpshuis en natuurlijk in het oranje. Het was immers de dresscode. En ook de zaal was ermee behangen.

Dat oranje zit diep bij het stel. Want naast al die drukte voor de lokale gemeenschap zijn ze verwoed aanhangers van het Nederlands elftal. Thuiswedstrijden bezoekt John steevast met een of meer van zijn zoons. Naar uitwedstrijden gaan ze altijd samen. Stedentrips zijn het, meestal een dag of vier. Ze zijn gewaardeerd lid van Ons Oranje en maken dankzij hun trouw aanspraak op gespaarde loyaliteitspunten die weer zorgen voor tribunekaarten. Ze treffen er gelijkgestemden, dat wil zeggen: John de voetballiefhebbers, Erica de vrouwen voor sociale chit-chat.