„Wysoki Sądzie, nie – moje dzieci i ja chcemy żyć”.

Ursula Susanne Wethekamp opowiada historię życia pełnego pasji, muzyki i tęsknoty.

To historia o ucisku i wyzwoleniu, o wytrwałości dla dzieci i o chwili, gdy staje się jasne: tak dalej być nie może.

To opowieść o byciu samemu bez samotności, o terapii po sześćdziesiątce, o śmiechu, łzach, śpiewie – i odwadze, by traktować siebie poważnie.

Opowieść o radości życia mimo wszystko.

O pasji, godności – i decyzji, by nie odkładać własnego życia na później.