Perfectly Unboxed

🎙️ Perfectly Unboxed #34 – Μιμή Μανωλιά & Νιόβη | Από το «Μπορείς» στο «Μπορώ»

Ένα ελληνικό podcast με αληθινές οικογενειακές ιστορίες, διαδρομές αναπηρίας και ανθρώπους που επιλέγουν να μη σιωπήσουν.

Είμαστε η Νίκη Μπενετάτου και η Μαρία Κουτρουμπή, δύο μαμάδες παιδιών με αναπηρία, που πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη της αλήθειας, του μοιράσματος και της ορατότητας.

Στο #34 του Perfectly Unboxed συναντάμε τη Μιμή Μανωλιά, μητέρα της 29χρονης Νιόβης, μιας νέας γυναίκας που έχει μάθει να διεκδικεί τη ζωή της, τις επιλογές της και τα όνειρά της.

Μια ιστορία που ξεκίνησε με ένα μητρικό ένστικτο.

Κάτι δεν πήγαινε καλά.
Οι γιατροί δεν είχαν απαντήσεις.
Οι εξετάσεις συνεχίζονταν.
Τα χρόνια περνούσαν.
Και μια μητέρα κουβαλούσε μέσα της την ενοχή ότι ίσως είχε κάνει κάτι λάθος.

Περισσότερα από 20 χρόνια αναμονής για μια οριστική διάγνωση.

Η απάντηση ήρθε τελικά μέσα από ένα ερευνητικό πρόγραμμα στην Αμερική: μια σπάνια γενετική μορφή δυστονίας, γνωστή ως DYT28.

Όμως η ζωή της Νιόβης δεν περίμενε τη διάγνωση για να προχωρήσει.

Πήγε σχολείο. Έκανε φίλους. Διεκδίκησε τις επιλογές της. Ανακάλυψε τον αθλητισμό.

Και κάποτε είπε στη μητέρα της ότι θα επιστρέψει από τους αγώνες με τρία χρυσά μετάλλια.

Και επέστρεψε με τρία χρυσά.

Μέσα από τα Special Olympics, την ιππασία, τα ταξίδια και τις προσωπικές της κατακτήσεις, η Νιόβη απέδειξε ότι οι δυνατότητες ενός ανθρώπου δεν μπορούν να περιοριστούν από μια διάγνωση.

Αλλά πίσω από αυτή τη διαδρομή υπάρχει και μια άλλη ιστορία.

Η ιστορία μιας μητέρας που όλοι έβλεπαν δυνατή, ενώ η ίδια βίωνε κατάθλιψη, εξάντληση και αϋπνία.

Μιας μητέρας που χρειάστηκε να μάθει ότι δεν πρέπει πάντα να αντέχει μόνη της.

Και που ακόμη σήμερα αναρωτιέται:

«Πώς να χτίσω τα πράγματα έτσι, που να φύγω ήσυχη;»

Ο φόβος του «μετά από εμάς» παραμένει. Όμως η Μιμή δεν θέλει αυτός ο φόβος να στερήσει από τη Νιόβη το δικαίωμα να ζήσει.

🎧 Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για:

• τη σπάνια δυστονία DYT28 και τη μακροχρόνια αναζήτηση διάγνωσης
• τις μητρικές ενοχές και την ψυχική εξάντληση
• την κατάθλιψη που μπορεί να κρύβεται πίσω από ένα χαμόγελο
• τη συμπερίληψη στην εκπαίδευση και το δικαίωμα του παιδιού να επιλέγει
• τον αθλητισμό, τα Special Olympics και τη δύναμη της προσωπικής προσπάθειας
• την αυτονομία και την ανεξάρτητη διαβίωση των ενηλίκων με αναπηρία
• τον φόβο του «μετά από εμάς»
• τη σημασία της αποδοχής, της εμπιστοσύνης και της ενδυνάμωσης

Και αν κάτι κρατάμε από τη Μιμή, είναι αυτή η φράση:

«Εμείς της είπαμε μπορείς και πήρε το μπορείς από μας και το έκανε μπορώ.»

Ίσως τελικά αυτή να είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της γονεϊκότητας.

Να πιστεύουμε στις δυνατότητες των παιδιών μας, ακόμη κι όταν φοβόμαστε. Να τα προετοιμάζουμε για μια ζωή που θα τους ανήκει. Και να θυμόμαστε πως, μεγαλώνοντας, έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν τα ίδια για το μέλλον τους.

Γιατί, όπως μας υπενθυμίζει η Μιμή:

«Δεν είναι παιδιά, είναι ενήλικες. Δεν είναι πια παιδιά.»

💬 Πόσο εύκολο είναι για έναν γονιό να αφήσει στην άκρη τους δικούς του φόβους και να εμπιστευτεί τις δυνατότητες του παιδιού του;

💛 Ακολουθήστε μας:
Facebook | Instagram | TikTok: perfectlyunboxed

📩 Αν θέλετε κι εσείς να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία:
[email protected]

Η ιστορία σας μπορεί να γίνει το φως που αναζητά σήμερα μια άλλη οικογένεια.

Νίκη & Μαρία ❤️
Perfectly Unboxed

#PerfectlyUnboxed #PodcastGreece #Αναπηρία #ΣπάνιαΝοσήματα #DYT28 #Δυστονία #Συμπερίληψη #SpecialOlympics #Αυτονομία #ΑνεξάρτητηΔιαβίωση #Γονεϊκότητα

🎙️ Perfectly Unboxed #33 – CTNNB1 Syndrome | Η ιστορία της Δήμητρας και του Αχιλλέα

Ένα ελληνικό podcast με αληθινές οικογενειακές ιστορίες, διαδρομές αναπηρίας, σπάνια γενετικά σύνδρομα και ανθρώπους που επιλέγουν να μη σιωπήσουν.

Είμαστε η Νίκη Μπενετάτου και η Μαρία Κουτρουμπή, δύο μαμάδες παιδιών με αναπηρία, που πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη της αλήθειας, του μοιράσματος και της ορατότητας.

Στο #33 του Perfectly Unboxed συναντάμε τη Δήμητρα Σταμίδου και τον 5,5 ετών γιο της, Αχιλλέα, ο οποίος έχει διαγνωστεί με CTNNB1 syndrome, ένα σπάνιο γενετικό σύνδρομο που επηρεάζει την κίνηση, την ομιλία, την επικοινωνία και την καθημερινότητά του.

Η διαδρομή μέχρι τη διάγνωση ήταν μεγάλη.

Καθαρές εξετάσεις. Μαγνητικές. Επισκέψεις σε νευρολόγους. Αναμονή. Και ένα παιδί που μεγάλωνε χωρίς να κατακτά τα αναπτυξιακά ορόσημα που περίμεναν οι γονείς του.

Μέχρι που, στα 2,5 του χρόνια, ήρθε το τηλεφώνημα:

«Ο Αχιλλέας ταυτοποιήθηκε με ένα σύνδρομο.»

Και η πρώτη αντίδραση της Δήμητρας ήταν ανακούφιση.

«Επιτέλους, το βρήκαμε.»

Γιατί μερικές φορές η αβεβαιότητα μπορεί να είναι πιο δύσκολη ακόμη και από την ίδια τη διάγνωση.

Σήμερα ο Αχιλλέας δεν περπατά και δεν επικοινωνεί με ομιλία. Επικοινωνεί όμως.

Με τα χέρια του. Με τους ήχους του. Με το βλέμμα του. Με εναλλακτική επικοινωνία και με το tablet του, μέσα από το οποίο έχει φτάσει πλέον να σχηματίζει ολόκληρες προτάσεις:

«Θέλω να φάω αυτό.»
«Θέλω να παίξω αυτό.»

Μέσα από τη δική τους σχέση, η Δήμητρα έμαθε κάτι πολύ σημαντικό:

Ένα παιδί που δεν μιλάει δεν είναι ένα παιδί χωρίς φωνή. Χρειάζεται εμείς να μάθουμε να ακούμε και να επικοινωνούμε διαφορετικά.

Η Δήμητρα μιλά για τις έντονες συμπεριφορές του Αχιλλέα, τη συναισθηματική ρύθμιση, τη θετική διαπαιδαγώγηση και τις μικρές κατακτήσεις που για μια οικογένεια μπορούν να γίνουν τεράστιες νίκες.

Μιλά όμως και για μια άλλη πλευρά της αναπηρίας.

Την έλλειψη προσβασιμότητας.

Σκάλες σε δημόσιες υπηρεσίες. Σχολικές εκδρομές στις οποίες τα παιδιά με αμαξίδιο δεν μπορούν να συμμετέχουν με τον ίδιο τρόπο. Και γονείς που χρειάζεται καθημερινά να διεκδικούν πράγματα που για άλλες οικογένειες θεωρούνται αυτονόητα.

Και τότε η Δήμητρα λέει:

«Με κουράζει η κοινωνία, όχι ο Αχιλλέας.»

Μιλάμε επίσης για το CTNNB1 Foundation, την έρευνα γύρω από τη γονιδιακή θεραπεία, την ελπίδα που γεννά η εξέλιξη της επιστήμης, αλλά και τα ερωτήματα που εξακολουθούν να υπάρχουν.

🎧 Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για:
• το CTNNB1 syndrome και τα σπάνια γενετικά σύνδρομα
• τη μεγάλη διαδρομή μέχρι τη διάγνωση
• την αναπηρία και την καθημερινότητα μιας οικογένειας
• την επικοινωνία χωρίς ομιλία και την εναλλακτική επικοινωνία
• τις έντονες συμπεριφορές και τη συναισθηματική ρύθμιση
• τη θετική διαπαιδαγώγηση σε παιδιά με αναπηρία
• την προσβασιμότητα, τη συμπερίληψη και την ισότητα
• τις μικρές κατακτήσεις που γίνονται μεγάλες νίκες
• την έρευνα και τη γονιδιακή θεραπεία για το CTNNB1

Και αν κάτι κρατάμε από τη Δήμητρα, είναι αυτό:

«Δεν είναι αυτό το παιδί σου. Κοίτα το παιδί σου. Γιατί αυτό είναι που θα σου δείξει τον δρόμο.»

💬 Ποια στιγμή από την ιστορία της Δήμητρας και του Αχιλλέα σας άγγιξε περισσότερο;

💛 Ακολουθήστε μας:
Facebook | Instagram | TikTok: perfectlyunboxed

📩 Αν θέλετε κι εσείς να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία:
[email protected]

Η ιστορία σας μπορεί να γίνει το φως που αναζητά σήμερα μια άλλη οικογένεια.

Νίκη & Μαρία ❤️
Perfectly Unboxed

CTNNB1 syndrome | CTNNB1 | σπάνιο γενετικό σύνδρομο | σπάνιες παθήσεις | παιδί με αναπηρία | επικοινωνία χωρίς ομιλία | εναλλακτική επικοινωνία | γονιδιακή θεραπεία | προσβασιμότητα | συμπερίληψη | αναπηρία στην Ελλάδα

#PerfectlyUnboxed #CTNNB1 #CTNNB1Syndrome #RareDisease #ΣπάνιεςΠαθήσεις #Αναπηρία #Προσβασιμότητα #Συμπερίληψη #ΕναλλακτικήΕπικοινωνία #Ορατότητα

🎙️ Perfectly Unboxed #32 – Η ιστορία της Βίκης και της Έλλης

Ένα Ελληνικό podcast με αληθινές οικογενειακές ιστορίες, διαδρομές αναπηρίας και ανθρώπους που επιλέγουν να μη σιωπήσουν.

Είμαστε η Νίκη Μπενετάτου και η Μαρία Κουτρουμπή, δύο μαμάδες παιδιών με αναπηρία, που πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη του μοιράσματος, της αλήθειας και της ορατότητας.

Στο επεισόδιο #32 του Perfectly Unboxed συναντάμε τη Βίκη Μπίλιου, μαμά της 21χρονης Έλλης με σύνδρομο Prader-Willi.

Η Βίκη είναι μια γυναίκα με έντονη παρουσία στον χώρο των σπάνιων παθήσεων και πολυετή εθελοντική δράση στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μια μαμά που από πολύ νωρίς αποφάσισε ότι δεν θα περιμένει απλώς να αλλάξουν τα πράγματα — θα συμμετέχει ενεργά στην αλλαγή τους.

Μιλάμε για τη στιγμή της διάγνωσης, την πρώιμη παρέμβαση και τις αποφάσεις που καθόρισαν τη ζωή της οικογένειάς της.

Για μια επαγγελματική πορεία στην αρχιτεκτονική που άφησε πίσω, όχι όπως λέει η ίδια ως «θυσία», αλλά ως μια συνειδητή απόφαση.

Μιλάμε όμως και για όσα δεν φαίνονται εύκολα.

Για την αόρατη πλευρά της αναπηρίας.

Για την υπερφαγία και τη συνεχή εσωτερική μάχη που μπορεί να βιώνει ένας άνθρωπος με Prader-Willi.

Για την κοινωνική δυσκολία, τη συναισθηματική εκπαίδευση, τις αμέτρητες επαναλήψεις και τη δύναμη της πρώιμης και συνεχούς παρέμβασης.

Για τις δυνατότητες των παιδιών μας που πολλές φορές περιορίζονται όχι από τις ίδιες τις δυνατότητές τους, αλλά από όσα εμείς θεωρήσαμε εκ των προτέρων ότι «δεν μπορούν».

Και έπειτα η συζήτηση πηγαίνει εκεί όπου ίσως βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες αγωνίες κάθε γονιού παιδιού με αναπηρία:

Τι γίνεται όταν το παιδί μας μεγαλώσει;

Τι γίνεται όταν οι γονείς μεγαλώσουμε;

Και τι γίνεται… μετά από εμάς;

Η Βίκη μιλά ανοιχτά για την έλλειψη δομών για ενήλικες με αναπηρία, την επαγγελματική ένταξη, την υποστηριζόμενη διαβίωση και την ανάγκη να δημιουργήσουμε ένα μέλλον όπου τα παιδιά μας δεν θα χάσουν όλα όσα με τόσο κόπο κατέκτησαν.

Μιλά επίσης για τη μοναξιά των οικογενειών.

Για την ανάγκη να βρίσκουμε συμμάχους.

Γιατί, όπως λέει χαρακτηριστικά:

«Όταν έρχεσαι σε επαφή με άλλες οικογένειες αναπηρίας, σταματάς να προσπαθείς να είσαι σαν τους άλλους.»

Και ίσως αυτή να είναι μία από τις σημαντικότερες κουβέντες αυτού του επεισοδίου.

Δεν χρειαζόμαστε λύπηση.

Χρειαζόμαστε ενημέρωση.
Κατανόηση.
Υποστήριξη.
Δομές.
Δικαιώματα.
Και συμμετοχή των ίδιων των ανθρώπων που αφορά κάθε απόφαση.

«Τίποτα για εμάς χωρίς εμάς.»

Και μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και η ελπίδα.

Γιατί, όπως λέει η Βίκη για το Prader-Willi:

Ό,τι επενδύσεις σε ένα παιδί, μπορείς να το χτίσεις. Το ζητούμενο είναι να του δώσεις την ευκαιρία να φτάσει στο μέγιστο των δικών του δυνατοτήτων.

Ένα επεισόδιο με γνώση, χιούμορ, δυνατές αλήθειες και πολλές κουβέντες που αξίζει να συνεχίσουμε και έξω από αυτό το podcast.

Γιατί η αγάπη από μόνη της δεν αρκεί πάντα.

Χρειάζεται γνώση.
Χρειάζεται συνεργασία.
Χρειάζεται διεκδίκηση.
Και χρειάζονται άνθρωποι που δεν περιμένουν απλώς να αλλάξει ο κόσμος — αλλά σηκώνονται και τον σπρώχνουν λίγο πιο μπροστά.

🎧 Δείτε ολόκληρο το επεισόδιο και μοιραστείτε το.

Ίσως φτάσει σε έναν γονιό που σήμερα νιώθει μόνος.
Σε έναν άνθρωπο που χρειάζεται να καταλάβει.
Ή σε κάποιον που βρίσκεται σε θέση να αλλάξει κάτι.

📩 Αν θέλετε κι εσείς να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία:
[email protected]

Η ιστορία σας μπορεί να γίνει το φως που αναζητά σήμερα μια άλλη οικογένεια.

Νίκη & Μαρία ❤️
Perfectly Unboxed

🎙️ Perfectly Unboxed #31 – Η ιστορία της Αγγελικής και της Κατερίνας

Ένα ελληνικό podcast με αληθινές οικογενειακές ιστορίες, διαδρομές αναπηρίας και ανθρώπους που επιλέγουν να μη σιωπήσουν.

Είμαστε η Νίκη Μπενετάτου και η Μαρία Κουτρουμπή, δύο μαμάδες παιδιών με αναπηρία, που πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη της αλήθειας, του μοιράσματος και της ορατότητας.

Στο #31 του Perfectly Unboxed συναντάμε την Αγγελική Νικολοπούλου από τη Χίο και την 32χρονη κόρη της, Κατερίνα.

Μια ιστορία που ξεκίνησε από την πρώτη μέρα της ζωής της.

43 ημέρες στη θερμοκοιτίδα.
Δεκάδες εξετάσεις.
Νοσηλείες.
Εννέα επεμβάσεις στα μάτια.
Και επτά χρόνια αναζήτησης μιας διάγνωσης που τελικά δεν ήρθε ποτέ επίσημα.

Κάποτε μίλησαν στην Αγγελική για το σύνδρομο Cornelia de Lange. Αργότερα αυτή η πιθανότητα απομακρύνθηκε. Στην πορεία εμφανίστηκαν νοητική αναπηρία και έντονα χαρακτηριστικά αυτισμού.

Όμως η Αγγελική συνέχισε να δουλεύει με το παιδί που είχε μπροστά της — όχι με την ταμπέλα που έλειπε από ένα χαρτί.

Μιλά για την έγκαιρη παρέμβαση, τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα της, τον αποκλεισμό που εξακολουθεί να υπάρχει ακόμη και μέσα στις ίδιες τις δομές, αλλά και για τον μεγάλο φόβο του «μετά από εμάς».

«Δεν θέλω να φύγω από τη ζωή και να έρθει ένα βουνό πάνω στον γιο μου.»

Αυτός ο φόβος έγινε δράση. Μαζί με άλλες μητέρες δημιούργησαν στη Χίο το Σωματείο «Ειδικός Σκοπός», με όνειρο μια δομή και έναν ξενώνα για τα παιδιά τους.

🎧 Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για:
• τη ζωή χωρίς οριστική διάγνωση
• την έγκαιρη παρέμβαση
• τον αυτισμό και τη νοητική αναπηρία
• τον αποκλεισμό μέσα και έξω από τις δομές
• τα αδέλφια και τον φόβο του μέλλοντος
• τη δύναμη που γεννιέται όταν οι γονείς ενώνονται

Και αν κάτι κρατάμε από την Αγγελική, είναι αυτό:

«Θα ευχαριστούσα τον Θεό που μου άλλαξε τη ζωή.»

💬 Ποια στιγμή από την ιστορία της Αγγελικής σας άγγιξε περισσότερο;

💛 Ακολουθήστε μας:
Facebook | Instagram | TikTok: perfectlyunboxed

📩 Αν θέλετε κι εσείς να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία:
[email protected]

Η ιστορία σας μπορεί να γίνει το φως που αναζητά σήμερα μια άλλη οικογένεια.

Νίκη & Μαρία ❤️
Perfectly Unboxed

Perfectly Unboxed #30 – Η ιστορία της Σουζάνας και της Αφροδίτης

Ένα ελληνικό podcast με αληθινές οικογενειακές ιστορίες, διαδρομές αναπηρίας, σπάνια σύνδρομα και ανθρώπους που επιλέγουν να μη σιωπήσουν.

Είμαστε η Νίκη Μπενετάτου και η Μαρία Κουτρουμπή, δύο μαμάδες παιδιών με αναπηρία, που πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη της αλήθειας, του μοιράσματος και της ορατότητας.

Στο 30ό επεισόδιο του Perfectly Unboxed, κλείνουμε τη σεζόν με τη Σουζάνα Βασιλειάδου, μητέρα της Αφροδίτης, ενός κοριτσιού με σύνδρομο DiGeorge.

Αλλά αυτό το επεισόδιο δεν είναι μόνο για ένα σύνδρομο.

Είναι για τη στιγμή που μια διάγνωση μπαίνει ξαφνικά στη ζωή μιας οικογένειας.

Είναι για τις ερωτήσεις που δεν έχουν πάντα άμεσες απαντήσεις.

Θα φάει;
Θα μιλήσει;
Θα περπατήσει;
Θα ζήσει;

Η Σουζάνα μιλά με αλήθεια για τη διάγνωση της Αφροδίτης όταν ήταν μόλις ημερών, για τη νεογνολογική, τις εξετάσεις, τη σίτιση με ρινογαστρικό καθετήρα, την αγωνία, την αποδοχή και τη διαδρομή μιας μητέρας που έμαθε να προχωρά βήμα βήμα.

Μας μιλά για το σύνδρομο DiGeorge μέσα από τη δική της εμπειρία, όχι ως γιατρός, αλλά ως μαμά. Για τα αναπτυξιακά κομμάτια, τις δυσκολίες, την ανάγκη παρακολούθησης, αλλά και τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης.

Και μοιράζεται μια φράση που άλλαξε τον τρόπο που έβλεπε τη διάγνωση:

«Έγραφε πουθενά το όνομα της κόρης σας;»

Γιατί η Αφροδίτη δεν είναι το σύνδρομο DiGeorge.

Είναι ένα παιδί με όνομα, προσωπικότητα, γλυκύτητα, δυσκολίες, δυνατότητες, φίλους, σχολείο, οικογένεια και μια ζωή που δεν χωρά σε κανένα ιατρικό εγχειρίδιο.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε επίσης για το σχολείο, την παράλληλη στήριξη, τη συνδιδασκαλία, τον ρόλο του εκπαιδευτικού και το πόσο σημαντικό είναι ένας γονιός να νιώθει ασφάλεια όταν αφήνει το παιδί του στο σχολικό περιβάλλον.

Μιλάμε για την αποδοχή της αναπηρίας, όχι μόνο από την κοινωνία, αλλά πρώτα μέσα στον ίδιο τον γονιό.

Για τις φιλίες που χωρούν την αλήθεια μας.

Για τους ανθρώπους που μένουν.

Και για εκείνους που ίσως δεν έχουν πια χώρο στη ζωή μας.

Η Σουζάνα ήρθε στο Perfectly Unboxed και με έναν ακόμα πολύ ουσιαστικό σκοπό:

Να βρει άλλους γονείς στην Ελλάδα που έχουν παιδιά με σύνδρομο DiGeorge.

Να υπάρξει σύνδεση, ενημέρωση, στήριξη και ίσως μια ομάδα που θα βοηθήσει οικογένειες που σήμερα ψάχνουν μόνες τους απαντήσεις.

🎧 Σε αυτό το επεισόδιο θα ακούσετε:

• Την ιστορία της Σουζάνας και της Αφροδίτης
• Πώς μπήκε το σύνδρομο DiGeorge στη ζωή τους
• Τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης
• Γιατί το παιδί δεν είναι ποτέ η διάγνωσή του
• Την εμπειρία της Αφροδίτης στο σχολείο
• Τον ρόλο του εκπαιδευτικού στη συμπερίληψη
• Την αποδοχή της αναπηρίας από τον γονιό
• Τη φράση: «Κάθε δάκρυ είναι πικρό»
• Την ανάγκη να συνδεθούν οικογένειες με DiGeorge στην Ελλάδα

Το Perfectly Unboxed κλείνει τη σεζόν του με 30 επεισόδια.

30 φωνές.
30 αληθινές ιστορίες.
30 υπενθυμίσεις ότι πίσω από κάθε διάγνωση υπάρχει ένας άνθρωπος.

Και αν κάτι κρατάμε από τη Σουζάνα, είναι αυτό:

Η διάγνωση μπορεί να εξηγεί κάποια πράγματα.

Αλλά δεν μπορεί ποτέ να ορίσει ολόκληρο το παιδί.

💬 Γράψτε μας στα σχόλια:

Ποια φράση της Σουζάνας σας άγγιξε περισσότερο;

💛 Ακολουθήστε μας στα social:

Facebook | Instagram | TikTok: perfectlyunboxed

📩 Αν είστε γονιός παιδιού με σύνδρομο DiGeorge ή θέλετε να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία:

[email protected]

Νίκη & Μαρία ❤️
Perfectly Unboxed

Perfectly Unboxed #29 – Η ιστορία της Θέκλας, του Σοφοκλή και του Παναγιώτη

Ένα ελληνικό podcast με αληθινές οικογενειακές ιστορίες, διαδρομές αναπηρίας, αόρατες μάχες και ανθρώπους που επιλέγουν να μη σιωπήσουν.

Είμαστε η Νίκη Μπενετάτου και η Μαρία Κουτρουμπή, δύο μαμάδες παιδιών με αναπηρία, που πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη της αλήθειας, του μοιράσματος και της ορατότητας.

Σε αυτό το επεισόδιο φιλοξενούμε τη Θέκλα Καλλικά από την Κύπρο, μητέρα του Σοφοκλή και του Παναγιώτη, δύο νεαρών ενηλίκων με Μυο-οφθαλμο-εγκεφαλοπάθεια, ένα εξαιρετικά σπάνιο γονιδιακό σύνδρομο που ανήκει στην ομπρέλα της συγγενούς μυϊκής δυστροφίας.

Αλλά αυτό το επεισόδιο δεν είναι μόνο για ένα σπάνιο σύνδρομο.

Είναι για τη γονεϊκότητα όταν η φροντίδα δεν σταματά ποτέ.

Είναι για δύο γονείς που έμαθαν να ζουν σε διαρκή εγρήγορση, με παιδιά που χρειάζονται υποστήριξη 24 ώρες το 24ωρο.

Είναι για τη μητέρα που έμαθε να διαβάζει βλέμματα, ήχους, κινήσεις, αλλαγές, σημάδια και σιωπές.

Είναι για το βάρος μιας διάγνωσης που δεν ήρθε στην αρχή, αλλά μετά από 27 χρόνια για τον Σοφοκλή και 23 χρόνια για τον Παναγιώτη.

Και είναι για τη μεγάλη, σιωπηλή αγωνία πολλών γονιών:

Τι θα γίνει με το παιδί μου όταν εγώ δεν θα μπορώ πια να είμαι εδώ;

Η Θέκλα μιλά χωρίς ωραιοποίηση για το ξεκίνημα της διαδρομής τους, τα ταξίδια στην Αγγλία, τις επεμβάσεις, την αναζήτηση απαντήσεων, τη μητρική διαίσθηση, την εξάντληση, την πίστη, τον φόβο, την αγάπη και τη δύσκολη καθημερινότητα της συνεχούς φροντίδας.

Μιλά για τη στιγμή που κατάλαβε πως και ο δεύτερος γιος της, ο Παναγιώτης, αντιμετώπιζε σοβαρές δυσκολίες.

Μιλά για τη φράση που συμπύκνωσε μια ολόκληρη ζωή:

“I won the lottery twice.”

Και μέσα από τη δική της ιστορία, μας ανοίγει ένα ακόμα πιο μεγάλο θέμα:

Την ανάγκη να υπάρχουν ασφαλείς δομές, βραχεία παραμονή, ημερήσια φροντίδα, υποστήριξη ενηλίκων με βαριές αναπηρίες και ένα πραγματικό δίκτυο που να στηρίζει όχι μόνο το παιδί, αλλά και ολόκληρη την οικογένεια.

Η Θέκλα δεν έμεινε μόνο στον φόβο.

Τον μετέτρεψε σε όραμα.

Μέσα από την προσωπική της διαδρομή δημιουργήθηκε η Κοινότητα Αγίου Λουκά του Ιατρού, μια θεραπευτική κοινότητα στην Κύπρο, που σχεδιάστηκε για να απαντήσει σε ένα από τα πιο δύσκολα ερωτήματα των γονιών παιδιών με βαριές αναπηρίες:

Πού θα είναι το παιδί μου ασφαλές όταν εγώ δεν θα μπορώ να το φροντίζω;

Σε αυτό το επεισόδιο, η Θέκλα μας θυμίζει κάτι βαθιά ανθρώπινο:

Ο Σοφοκλής και ο Παναγιώτης δεν είναι μία διάγνωση.

Δεν είναι ένα σύνδρομο.

Δεν είναι “περιστατικά”.

Είναι δύο άνθρωποι με προσωπικότητα, ανάγκες, παρουσία, τρόπο επικοινωνίας, δικαίωμα στην ασφάλεια και δικαίωμα να υπάρχουν μέσα στον ίδιο χώρο με όλους μας.

🎧 Σε αυτό το επεισόδιο θα ακούσετε:

• Την ιστορία της Θέκλας, του Σοφοκλή και του Παναγιώτη
• Τι σημαίνει να μεγαλώνεις δύο παιδιά με πλήρη εξάρτηση 24ωρης φροντίδας
• Τη διαδρομή προς μια διάγνωση που άργησε δεκαετίες
• Τι είναι η Μυο-οφθαλμο-εγκεφαλοπάθεια / Muscle-Eye-Brain Disease
• Τη δύναμη της μητρικής διαίσθησης
• Την καθημερινότητα χωρίς λεκτική επικοινωνία
• Την εξάντληση των γονιών-φροντιστών
• Τον φόβο του “μετά από εμένα”
• Την ανάγκη για ασφαλείς δομές και βραχεία παραμονή
• Τη δημιουργία της Κοινότητας Αγίου Λουκά του Ιατρού
• Τη σημασία της πίστης, της αντοχής και της συνύπαρξης
• Γιατί η συμπερίληψη δεν είναι σύνθημα, αλλά καθημερινή πράξη

Αυτό το επεισόδιο είναι αφιερωμένο σε όλες τις οικογένειες που ζουν με φροντίδα χωρίς διάλειμμα.

Σε όλους τους γονείς που ξυπνούν και κοιμούνται με την ίδια ερώτηση:

Πώς θα είναι ασφαλές το παιδί μου όταν εγώ δεν θα είμαι εδώ;

Σε όλες τις μαμάδες και τους μπαμπάδες που αγαπούν, αντέχουν, λυγίζουν, συνεχίζουν και πολλές φορές χτίζουν δρόμους εκεί που δεν υπήρχαν.

Και σε όλα τα παιδιά και τους ενήλικες με βαριές αναπηρίες που δεν χρειάζονται λύπηση.

Χρειάζονται φροντίδα, σεβασμό, ασφάλεια, παρουσία και έναν κόσμο που να τους χωρά.

Γιατί, όπως μας θυμίζει η Θέκλα:

«Για να μάθω να συνυπάρχω, πρέπει πρώτα να υπάρξω μέσα στον ίδιο χώρο.»

Και ίσως εκεί να ξεκινά η αληθινή συμπερίληψη.

Όχι στα λόγια.

Αλλά στον χώρο που δίνουμε στον άλλον να υπάρχει.

💬 Γράψτε μας στα σχόλια:

Ποια φράση της Θέκλας σας άγγιξε περισσότερο;

💛 Ακολουθήστε μας στα social:

Facebook | Instagram | TikTok: perfectlyunboxed

📩 Αν θέλετε να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία:

[[email protected]](mailto:[email protected])

Νίκη & Μαρία ❤️
Perfectly Unboxed

 Perfectly Unboxed #28 – Η ιστορία της Μαρίας και του Άγγελου

Ένα ελληνικό podcast με αληθινές οικογενειακές ιστορίες, διαδρομές αναπηρίας, αόρατες μάχες και ανθρώπους που επιλέγουν να μη σιωπήσουν.

Είμαστε η Νίκη Μπενετάτου και η Μαρία Κουτρουμπή, δύο μαμάδες παιδιών με αναπηρία, που πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη της αλήθειας, του μοιράσματος και της ορατότητας.

Σε αυτό το επεισόδιο φιλοξενούμε τη Μαρία Μάρκου, μητέρα του 17χρονου Άγγελου, ενός παιδιού στο βαρύ φάσμα του αυτισμού.

Αλλά αυτό το επεισόδιο δεν είναι μόνο για τον αυτισμό.

Είναι για την αθέατη πλευρά της καθημερινότητας μιας οικογένειας που ζει με πολύ αυξημένες ανάγκες φροντίδας.

Είναι για τη μητέρα που γίνεται φωνή, ασπίδα, διερμηνέας, προστάτης και σύστημα ασφαλείας για το παιδί της.

Είναι για τη σιωπηλή αγωνία πολλών γονιών:

Τι θα γίνει με το παιδί μου όταν εγώ δεν θα είμαι πια εδώ;

Η Μαρία μιλά χωρίς ωραιοποίηση για τη διάγνωση, την απώλεια λόγου του Άγγελου, την επικοινωνία χωρίς λέξεις, τις δυσκολίες της εφηβείας, τις κρίσεις, τους αυτοτραυματισμούς, την ακούσια νοσηλεία και τα μεγάλα κενά του συστήματος υγείας.

Μιλά για την εξάντληση, τον φόβο, τον θυμό, την αγάπη και την ανάγκη να υπάρχουν ασφαλείς δομές για παιδιά και ενήλικες με βαριά αναπηρία.

Και μέσα σε όλο αυτό, μας θυμίζει κάτι πολύ σημαντικό:

Ο Άγγελος δεν είναι μία διάγνωση.

Είναι ένας άνθρωπος με παρουσία, ανάγκες, αγάπη, βλέμμα, ιστορία και δικαίωμα στην ασφάλεια.

🎧 Σε αυτό το επεισόδιο θα ακούσετε:

• Την ιστορία της Μαρίας και του Άγγελου
• Τι σημαίνει βαρύς αυτισμός στην καθημερινότητα
• Πώς επικοινωνεί ένα παιδί χωρίς λόγια
• Τι σημαίνει να είσαι συνεχώς σε εγρήγορση ως γονιός
• Τις δυσκολίες της εφηβείας στον βαρύ αυτισμό
• Την εμπειρία της ακούσιας νοσηλείας
• Τα κενά του συστήματος υγείας
• Τον φόβο του “μετά από εμένα”
• Την ανάγκη για ασφαλείς δομές και εξειδικευμένη φροντίδα
• Τη δύναμη μιας μητέρας που δεν σταματά να διεκδικεί

Αυτό το επεισόδιο είναι αφιερωμένο σε όλες τις οικογένειες που ζουν πραγματικότητες που η κοινωνία συχνά δεν βλέπει.

Σε όλους τους γονείς που αντέχουν, λυγίζουν, ξανασηκώνονται και συνεχίζουν.

Και σε όλα τα παιδιά που δεν χρειάζονται λύπηση.

Χρειάζονται αγάπη, ηρεμία, σεβασμό, ασφάλεια και έναν κόσμο που δεν θα τα κοιτάζει περίεργα, αλλά θα μαθαίνει να τα βλέπει πραγματικά.

Γιατί η αλλαγή ξεκινά όταν σταματάμε να φοβόμαστε τη διαφορετικότητα και αρχίζουμε να ακούμε τις οικογένειες που τη ζουν κάθε μέρα.

💬 Γράψτε μας στα σχόλια:

Ποια φράση της Μαρίας σας άγγιξε περισσότερο;

💛 Ακολουθήστε μας στα social:

Facebook | Instagram | TikTok: perfectlyunboxed

📩 Αν θέλετε να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία:

[email protected]

Νίκη & Μαρία ❤️
Perfectly Unboxed

🎙️ Perfectly Unboxed #27 – Η ιστορία της Χρύσας, της Ίριδας και της Νεφέλης

Ένα ελληνικό podcast με αληθινές οικογενειακές ιστορίες, διαδρομές αναπηρίας, αόρατες μάχες και ανθρώπους που επιλέγουν να μη σιωπήσουν.

Είμαστε η Νίκη Μπενετάτου και η Μαρία Κουτρουμπή, δύο μαμάδες παιδιών με αναπηρία, που πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη της αλήθειας, του μοιράσματος και της ορατότητας.

Σε αυτό το επεισόδιο φιλοξενούμε τη Χρύσα Ιωαννίδου, μαμά της Ίριδας και της Νεφέλης, Προέδρο του Συλλόγου Angelman Ελλάδος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Σπάνιων Ασθενών Ελλάδος και εθελόντρια της Ομάδας Εθελοντών Πολιτών Δήμου Φυλής.

Μαζί της βρίσκεται η κόρη της, Ίριδα Μπινιαδάκη, αδελφή της Νεφέλης, Young Patient Advocate και επίσημη εκπρόσωπος της Ένωσης Σπάνιων Ασθενών Ελλάδος, εθελόντρια του Συλλόγου Angelman Ελλάδος και της Ομάδας Εθελοντών Πολιτών Δήμου Φυλής.

Αλλά αυτό το επεισόδιο δεν είναι μόνο για το Angelman Syndrome.

Είναι για μια μαμά και μια κόρη που επέλεξαν να μετατρέψουν την προσωπική τους διαδρομή σε αποστολή.

Για το πώς μια διάγνωση δεν αγγίζει μόνο ένα παιδί, αλλά ολόκληρη την οικογένεια.

Και για το πώς μια αδελφή μπορεί να γίνει η φωνή εκείνου που δεν μπορεί να μιλήσει.

Η Χρύσα μιλά για τη στιγμή που κατάλαβε ότι η ζωή τους θα ακολουθούσε έναν διαφορετικό δρόμο, για τις αγωνίες, τους φόβους και τη δύναμη που χτίζεται σιωπηλά μέσα στην καθημερινότητα.

Η Ίριδα μοιράζεται πώς είναι να μεγαλώνεις δίπλα στη διαφορετικότητα, να γίνεσαι συνοδοιπόρος και να ανακαλύπτεις ότι η δική σου φωνή μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Όπως λέει η ίδια:

«Επειδή η αδελφή μου δεν έχει φωνή να μιλήσει, είμαι εγώ εδώ για να μιλήσω για εκείνη.»

🎧 Σε αυτό το επεισόδιο θα ακούσετε:

• Την ιστορία της Χρύσας, της Ίριδας και της Νεφέλης
• Τι είναι το Angelman Syndrome
• Πώς μια διάγνωση επηρεάζει ολόκληρη την οικογένεια
• Τη μοναδική οπτική μιας αδελφής παιδιού με αναπηρία
• Τι σημαίνει να είσαι Young Patient Advocate
• Πώς η προσωπική εμπειρία γίνεται κοινωνική προσφορά
• Τη δύναμη της ορατότητας και της εκπροσώπησης
• Τι χρειάζονται πραγματικά οι οικογένειες από την κοινωνία
• Πώς μπορούμε να χτίσουμε έναν κόσμο με περισσότερη αποδοχή και συμπερίληψη

Αυτό το επεισόδιο είναι αφιερωμένο σε όλες τις οικογένειες που ανακαλύπτουν καθημερινά ότι η αγάπη μπορεί να γίνει δύναμη.

Και σε όλα τα αδέλφια που στέκονται δίπλα, αθόρυβα αλλά ουσιαστικά.

Γιατί η αλλαγή ξεκινά όταν σταματάμε να βλέπουμε τη διάγνωση και αρχίζουμε να βλέπουμε τον άνθρωπο.

💬 Γράψτε μας στα σχόλια:

Ποια φράση της Χρύσας ή της Ίριδας σας άγγιξε περισσότερο;

💛 Ακολουθήστε μας στα social:

Facebook | Instagram | TikTok: perfectlyunboxed

📩 Αν θέλετε να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία:

[email protected]

Νίκη & Μαρία ❤️
Perfectly Unboxed

🎙️ Perfectly Unboxed #26 – Η ιστορία της Κατερίνας και της Μαρίας Στυλιανής.

Ένα ελληνικό podcast με αληθινές οικογενειακές ιστορίες, διαδρομές αναπηρίας, αόρατες μάχες και ανθρώπους που επιλέγουν να μη σιωπήσουν.

Είμαστε η Νίκη Μπενετάτου και η Μαρία Κουτρουμπή, δύο μαμάδες παιδιών με αναπηρία, που πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη της αλήθειας, του μοιράσματος και της ορατότητας.

Σε αυτό το επεισόδιο φιλοξενούμε την Κατερίνα Μάρκου, μαμά τριών παιδιών, σε μια συζήτηση βαθιά ανθρώπινη και αληθινή για τη μητρότητα, τη διάγνωση, την καθημερινότητα της αναπηρίας και τη δύναμη που χτίζεται σιωπηλά, μέρα με τη μέρα.

Η Κατερίνα μοιράζεται τη διαδρομή της με την κόρη της, Μαρία Στυλιανή, η οποία γεννήθηκε πρόωρα, στις 29 εβδομάδες, έμεινε στη μονάδα για δυόμισι μήνες και αργότερα διαγνώστηκε με εγκεφαλική παράλυση, σπαστική τετραπληγία.

Μιλά για τις πρώτες ανησυχίες, το ένστικτο της μάνας που έλεγε ότι κάτι δεν ήταν όπως έπρεπε, τη στιγμή της διάγνωσης και τα λόγια που χαράζονται μέσα σε έναν γονιό.

Αλλά αυτό το επεισόδιο δεν είναι μόνο για τη διάγνωση.

Είναι για όλα όσα ήρθαν μετά.

Για τα «δεν» που άκουσε.

Για την ανάγκη να μη βάζει κανείς ταβάνι σε ένα παιδί.

Για τη δύναμη μιας μαμάς που αποφάσισε να μη δεχτεί ότι η πρόγνωση κανενός μπορεί να ορίσει το μέλλον της κόρης της.

Όπως λέει η ίδια:

«Δεν δέχομαι κανένας θεραπευτής, κανένας γιατρός, να της βάζει ταβάνι.»

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε επίσης για την καθημερινότητα μιας οικογένειας όπου η προσβασιμότητα δεν είναι ποτέ δεδομένη.

Για τις εξόδους που πρέπει να φιλτραριστούν πριν γίνουν.

Για τα μαγαζιά, τα ιατρεία, τις τουαλέτες και τους χώρους που δεν χωρούν ένα αναπηρικό αμαξίδιο.

Για τις φορές που μια οικογένεια φτάνει κάπου και απλά δεν μπορεί να μπει.

Η Κατερίνα μιλά ακόμα για τα αδέρφια, για τις ενοχές, για τη σχέση του ζευγαριού, για τη μοναξιά των γονιών παιδιών με αναπηρία και για το μεγάλο ερώτημα που φοβίζει τόσες οικογένειες:

Τι θα γίνει όταν φύγουμε εμείς;

Μιλά όμως και για την αισιοδοξία.

Όχι μια αισιοδοξία που αρνείται τη δυσκολία.

Αλλά μια αισιοδοξία που επιλέγει να μη γίνει η δυσκολία ολόκληρη η ζωή.

🎧 Σε αυτό το επεισόδιο θα ακούσετε:

• Την ιστορία της Κατερίνας Μάρκου
• Τη διαδρομή της Μαρίας Στυλιανής
• Την εμπειρία της πρόωρης γέννησης και της μονάδας
• Τη διάγνωση της εγκεφαλικής παράλυσης
• Τη δύναμη του μητρικού ενστίκτου
• Γιατί κανείς δεν πρέπει να βάζει ταβάνι σε ένα παιδί
• Την καθημερινότητα με αναπηρικό αμαξίδιο
• Τη σημασία της πραγματικής προσβασιμότητας
• Τον ρόλο των αδερφών
• Τον φόβο του «μετά από εμάς»
• Γιατί η κοινωνία χρειάζεται να σταματήσει να φοβάται την αναπηρία

Αυτό το επεισόδιο είναι για κάθε γονιό που άκουσε κάποτε μια πρόγνωση και ένιωσε να χάνεται η γη κάτω από τα πόδια του.

Για κάθε μαμά που άκουσε «δεν θα μπορέσει» και αποφάσισε να δει το παιδί της πέρα από τα «δεν».

Γιατί κανένα παιδί δεν είναι η πρόγνωση κανενός.

Και κανείς δεν έχει δικαίωμα να του βάζει ταβάνι.

💬 Γράψε μας στα σχόλια:
Ποια φράση της Κατερίνας ένιωσες ότι χρειάζεται να ακούσει ένας γονιός στην αρχή της διαδρομής;

💛 Ακολουθήστε μας στα social:
Facebook | Instagram | TikTok: perfectlyunboxed

📩 Αν θέλετε να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία:
[[email protected]](mailto:[email protected])

Νίκη & Μαρία ❤️
Perfectly Unboxed

🎙️ Perfectly Unboxed #25 – Η ιστορία της Βίκυς Ρουφαγάλη

Ένα ελληνικό podcast με αληθινές οικογενειακές ιστορίες, διαδρομές αναπηρίας, αόρατες ασθένειες και ανθρώπους που επιλέγουν να μη σιωπήσουν.

Είμαστε η Νίκη Μπενετάτου και η Μαρία Κουτρουμπή, δύο μαμάδες παιδιών με αναπηρία, που πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη της αλήθειας, του μοιράσματος και της ορατότητας.

Σε αυτό το επεισόδιο φιλοξενούμε τη Βίκυ Ρουφαγάλη, μαμά τριών παιδιών, νηπιαγωγό και σύζυγο, σε μια συζήτηση βαθιά αληθινή για τη μητρότητα, τη διάγνωση και τη ζωή που δεν εξελίσσεται πάντα όπως την είχαμε φανταστεί.

Η Βίκυ μοιράζεται τη διαδρομή της με τον γιο της, Βασίλη, ο οποίος έχει εγκεφαλική παράλυση, αριστερή ημιπληγία και επιληπτικές κρίσεις.

Μιλά για τις πρώτες ανησυχίες, τη μέρα που άρχισαν όλα να «κουμπώνουν», το πρώτο σοκ της διάγνωσης και εκείνη τη στιγμή που κάθε γονιός φοβάται περισσότερο από όλα: τη στιγμή που φώναξε το παιδί της και εκείνο δεν αντιδρούσε.

Αλλά αυτό το επεισόδιο δεν είναι μόνο για τη διάγνωση.

Είναι για το μετά.

Για τις νύχτες γεμάτες «αν».

Για την αγωνία του γονιού που δεν ξέρει τι έρχεται.

Για τις ενοχές.

Για την εξάντληση.

Για το βάρος να πρέπει να εξηγήσεις στους άλλους κάτι που ούτε εσύ έχεις ακόμα καταλάβει.

Η Βίκυ μιλάει με σπάνια ειλικρίνεια και για κάτι που πολλοί γονείς παιδιών με αυξημένες ανάγκες γνωρίζουν καλά:

την πίεση να γίνεις ταυτόχρονα μαμά, θεραπεύτρια, εκπαιδευτικός, συντονίστρια και ειδικός.

Και κάποια στιγμή να καταλάβεις ότι δεν μπορούν να γίνουν όλα.

Ότι το παιδί δεν χρειάζεται μόνο πρόγραμμα, ασκήσεις και στόχους.

Χρειάζεται και αγκαλιά.

Χρειάζεται σχέση.

Χρειάζεται ανάσα.

Και ο γονιός χρειάζεται στήριξη.

Όπως λέει η Βίκυ:

«Χαλαρώστε, πάρτε ανάσα. Δεν μπορούν να γίνουν όλα.»

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε επίσης για τα αδέρφια, για τη σχέση του ζευγαριού, για τη συμβουλευτική, για την καθημερινότητα με τρία παιδιά διαφορετικών αναγκών και για εκείνες τις μικρές στιγμές που για κάποιους μπορεί να μοιάζουν απλές, αλλά για μια οικογένεια είναι τεράστιες νίκες.

🎧 Σε αυτό το επεισόδιο θα ακούσετε:

• Την ιστορία της Βίκυς Ρουφαγάλη
• Τη διαδρομή του Βασίλη
• Τη διάγνωση της εγκεφαλικής παράλυσης
• Την εμπειρία των επιληπτικών κρίσεων
• Τις ενοχές και τα «αν» μιας μαμάς
• Την πίεση των θεραπειών και των «πρέπει»
• Τη σημασία της συναισθηματικής υποστήριξης των γονιών
• Τη σχέση των αδερφών μέσα στην οικογένεια
• Τι σημαίνει να μάθεις να ζεις με μια νέα πραγματικότητα
• Γιατί η ενημέρωση μπορεί να μειώσει την αμηχανία και να φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά

Αυτό το επεισόδιο είναι για κάθε γονιό που ένιωσε ότι πρέπει να τα προλάβει όλα.

Για κάθε μαμά που ξέχασε για λίγο ότι πριν από όλα είναι μαμά.

Για κάθε οικογένεια που βαδίζει σε ένα μονοπάτι που δεν ήξερε ότι θα χρειαστεί να περπατήσει.

Και για όλους εμάς που χρειάζεται να θυμόμαστε ότι πίσω από κάθε διάγνωση υπάρχει ένας άνθρωπος, μια οικογένεια και μια ιστορία που αξίζει να ακουστεί.

Γιατί η δύναμη δεν είναι να μη λυγίζεις.

Είναι να συνεχίζεις ακόμα και όταν έχεις λυγίσει.

💬 Γράψε μας στα σχόλια:
Ποια φράση της Βίκυς ένιωσες ότι χρειάζεται να ακούσει ένας γονιός στην αρχή της διαδρομής;

💛 Ακολουθήστε μας στα social:
Facebook | Instagram | TikTok: perfectlyunboxed

📩 Αν θέλετε να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία:
[email protected]

Νίκη & Μαρία ❤️
Perfectly Unboxed