ลูกโป่งสายรุ้งบังเอิญหลุดลอยจากเมืองแสนสุขมาถึงเมืองเมืองหนึ่งที่อยู่ติดกัน  “นี่น่าจะเป็นเมืองหมอกสีเทาสินะที่ว่ากันว่าเป็นเมืองที่มีหมอกปกคลุมตลอดทั้งปี”  เมื่อลูกโป่งสายรุ้งมาถึงในตอนแรกคิดว่าเป็นหมอกจริงๆแต่พอได้สัมผัสก็พบว่าเป็นฝุ่นละอองที่ลอยอยู่ในอากาศ  มีความหนาแน่นจนปกคลุมไปทั่วเมือง  “ถ้าฉันลอยอยู่บนนี้นานๆสงสัยจะหายใจไม่ออกลงไปดูข้างล่างดีกว่า”  ลูกโป่งสายรุ้งพบว่าผู้คนในเมืองส่วนใหญ่ก้มหน้าดูมือถือหรือทำงานอย่างไร้ความรู้สึกดูๆไปก็คล้ายหุ่นยนต์  ราวกับลืมรอยยิ้มหรือเสียงหัวเราะไปหมดแล้ว “น่าสงสารผู้คนในเมืองนี้จัง” ลูกโป่งสายรุ้งจะมีวิธีช่วยคนเมืองนี้หรือไม่ติดตามได้ในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
ช่วงห้องสมุดใต้ทะเล ตอน ฝึกสมาธิประโยชน์มากมายนะ