ในป่าแห่งหนึ่งมีกระรอกน้อยสองตัวเป็นเพื่อนกัน วันหนึ่งขณะกำลังเก็บหาลูกไม้สำหรับสะสมเป็นอาหารบนต้นไม้  “เอ๊ะ นี่มันดักแด้นี่นา”  กระรอกตัวหนึ่งบอกเพื่อน  “ไหนดูสิ ใช่จริง ๆ ด้วย พูดแล้วก็ไม่อยากจะว่าหรอกนะแต่เป็นดักแด้นี่ช่างสบายจริง ๆ”  เพื่อนกระรอกอีกตัวไม่เข้าใจจึงถามว่าทำไมถึงคิดแบบนั้น  กระรอกอีกตัวจึงตอบว่า “เพื่อนเอ๋ยลองคิดดูสิ  ดักแด้วันๆก็เอาแต่นอนอยู่นิ่ง ๆ ไม่ต้องขยับไปไหนก็อยู่ได้ ดูอย่างพวกเราสิ วัน ๆ ก็วิ่งเก็บหาผลไม้ เรื่องราวของดักแด้จะเป็นอย่างไรต่อไปติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง