คุณตาคนหนึ่งแม้จะอายุมากแล้วแต่ก็ยังรักที่จะทำงานในสวน  แม้สวนของคุณตาจะอยู่ไกลจากแหล่งน้ำคุณตาก็ไม่ย่อท้อยังพยายามขนน้ำไปรดผักในสวน เครื่องมือขนน้ำของคุณตาก็ใช้แค่เพียงไม้คานและถังน้ำสองใบ  แรก ๆ ผู้คนต่างทักว่าคุณตาแก่แล้วไม่เห็นต้องทำงานหนักเลยทำไมไม่ให้ลูกหลานมาช่วย คุณตายิ้มแล้วมักจะบอกกับทุกคนว่า  “พวกเธอไม่รู้อะไรก็นี่เป็นความสุขของฉันน่ะสิ”  เมื่อได้ยินแบบนั้นบ่อย ๆ เพื่อนบ้านก็เลิกถามไปเอง ในเวลาต่อมามีถังน้ำใบหนึ่งเกิดแตกมีรอยรั่วทำให้ทุกครั้งที่เวลาขนน้ำกลับมามักจะเหลือน้ำแค่ก้นถังเสมอ คุณตาจะทำอย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง