กาลครั้งหนึ่งเมื่อตอนที่ยังมีสงคราม นักรบส่วนใหญ่ยังใช้ม้าเป็นเพื่อนคู่ใจในออกรบ ม้าศึกที่สง่างามตัวหนึ่ง มันหลงตัวเองว่าเป็นม้าที่แข็งแรงและเก่งกาจที่สุด ขณะที่นักรบกำลังคุยกับพ่อค้าข้าวโพดอยู่นั้น ม้าศึกก็กำลังกินน้ำอยู่ใกล้ ๆ กับม้าชราตัวหนึ่งที่แบกสัมภาระไว้บนหลังจำนวนมาก ม้าศึกจึงหัวเราะออกมาและพูดขึ้นว่า “ดูท่านสิ  ท่านก็ชรามากแล้วแต่พ่อค้ายังให้แบกของมากมายไว้บนหลัง แต่อาหารที่ท่านได้รับนั้นน่าเวทนาเสียจริง มีเพียงน้ำกับหญ้าแห้ง”  ม้าชราไม่ได้ตอบโต้เพียงแต่ก้มหน้าก้มตากินอาหารตรงหน้าต่อไป  ขณะที่ม้าศึกกำลังกินข้าวโพดอย่างมีความสุขอยู่นั้นจะเกิดอะไรขึ้นติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง