คนเราแม้บางครั้งจะต้องพึ่งคนอื่นอยู่ก็ต้องพึ่งตัวเองเสียก่อน การพึ่งตัวเองนั้นก็คือการทำตัวเองให้เป็นคนดี ฝึกฝนตัวเองให้มีคุณสมบัติจนสามารถให้ตัวเองพึ่งได้แล้ว ต่อไปผู้อื่นก็จะยื่นมือเข้ามาให้พึ่ง คือผู้มีฐานะที่สูงกว่าก็จะช่วยชักจูงให้สูงขึ้น ผู้มีฐานะต่ำกว่าก็จะช่วยส่งเสริมให้กำลังใจ ผู้มีฐานะเสมอกันก็จะช่วยประคับประคองมิให้ล้ม ดังคำคมที่ว่า คนเราจะดีก็เพราะ

“มีผู้ใหญ่ช่วยดึง มีผู้น้อยช่วยดัน มีคนเสมอกันช่วยประคอง”

จากบทเทศนา ทีปกรณกถา ๒๕ สิงหาคม ๒๕๒๔

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน J Puu 🦀