ตามธรรมดาผู้มีกิริยามารยาทเสงี่ยมงาม มีความอ่อนน้อม รู้จักเคารพนบน้อมย่อมเป็นที่รักชอบของผู้ที่ได้พบเห็น ไม่มีใครเกลียดใครชังตั้งตัวเป็นศัตรู มีแต่ผู้ยกย่องสรรเสริญ มักจำเริญด้วยยศฐาน์บรรดาศักดิ์ เพราะทุกคนรักใคร่อยากจะชูชุบอุปถัมภ์ค้ำจุน นับเป็นบุญของตัว …

แม้จะมารำลึกว่าตัวเองได้ประพฤติดีปฏิบัติชอบถูกต้องตามสมควรแล้ว จิตใจก็จะผ่องแผ้วปรีดาปราโมทย์ เกิดประโยชน์ที่เรียกว่าธรรมปีติคือความอิ่มเอิบใจ ต่อนั้นไปก็จะอยู่เย็นเป็นสุขทุกขณะเวลา

จากบทเทศนา อปจายนกถา ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๑๘

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน J Puu 🦀