ความจริงคนเราย่อมมีข้อบกพร่องผิดพลาดด้วยกันทั้งนั้น เว้นไว้แต่ว่าจะมองเห็นหรือไม่มองเห็น หรือมองเห็นแล้วจะยอมรับหรือไม่เท่านั้น

ผู้ที่ฝังแน่นอยู่กับความคิดว่าตนถูกต้องหมดไม่ต้องแก้ไขอะไรนั้นจึงมักไม่มองตัวเอง เมื่อไม่มองก็ไม่เห็น เมื่อไม่เห็นก็เลยเข้าใจผิดคิดว่า ตัวเองถูกต้องหมด กลายเป็นบุคคลที่หลงตัวเอง ทำตามใจตัวเอง เป็นคนเจ้าอารมณ์ และมักไม่ยอมรับฟังเหตุผล ไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น บุคคลผู้ตกอยู่ในลักษณะอย่างนี้ท่านว่าเป็นบุคคลที่น่าสงสารที่สุด

จากบทเทศนา อัตตโจทนากถา ๒๑ ธันวาคม ๒๕๓๔

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน J Puu