15 czerwca zapraszamy na pogawędkę o religii i przemocy. Nasz Rozmówca, dr Antoni Torzewski (UKW w Bydgoszczy) opowie nam o sceptycyzmie, tolerancji, śmierci Boga i miłości, czyli o religii postmetafizycznej. Jest to filozoficzny koncept, który osłabia roszczenia religi, która dążyć ma do tego, żeby na pierwszym miejscu postawić działanie wobec drugiego człowieka.

Odcinek ilustrujemy fotografią naszego Gościa, który dał się nam już poznać nie tylko jako filozof, ale i fotografik w odcinku PF 135 pt. „O filozofii i fotografii”.

Zapraszamy na rozmowę o doskonałości. Ale nie byle jakiej, bo doskonałości naukowej. Naszym Rozmówcą jest dr Jakub Krzeski (IF UMK), badacz teorii krytycznej, filozofii nauki, ontologii politycznej oraz filozofii społecznej miary i kwantyfikacji. 

Pochylamy się nad raportem pt. „Narodziny dyskursu doskonałości naukowej z ducha terapii szokowej”, który Zespół w składzie Jakub Krzeski, Olga Łojewska, Krystian Szadkowski przygotował w Pracowni Komunikacji Naukowej UAM w Poznaniu.

Gawędzimy o sięgających lat 90tych źródłach dzisiejszego sposobu rozumienia organizacji i finansowania nauki – tak przez kolejne rządy, jak i samo środowisko naukowe. Jest mowa o chronicznym niedofinansowaniu, kontrolowanej katastrofie, której nie udało się kontrolować oraz o stawie żabami, które podobno wyżej skaczą, jak im się w tym stawie zamiesza wodę.                 

Omawiany raport opracowano w ramach projektu „Konsekwencje terapii szokowej lat dziewięćdziesiątych XX wieku w Polsce dla dzisiejszych możliwości polityki nauki i szkolnictwa wyższego” kierowanego przez dr. hab. Krystiana Szadkowskiego. Można go pobrać tutaj.

Rozmowę publikujemy tuż przez protestem „3% dla nauki, 100% dla Polski”, który odbędzie się w środę 27 maja przed Sejmem RP w Warszawie. 

Do ilustracji użyliśmy parafrazy grafiki Williama Blake’a pt. „Newton”, w której zaprosiliśmy Newtona do rozrysowania idei doskonałości uniwersytetu.

25 maja zapraszamy na rozmowę o doskonałości. Ale nie byle jakiej, bo doskonałości naukowej. Naszym Rozmówcą będzie dr Jakub Krzeski (IF UMK), badacz teorii krytycznej, filozofii nauki, ontologii politycznej oraz filozofii społecznej miary i kwantyfikacji. 

Pochylimy się nad raportem pt. „Narodziny dyskursu doskonałości naukowej z ducha terapii szokowej”, który Zespół w składzie Jakub Krzeski, Olga Łojewska, Krystian Szadkowski przygotował w Pracowni Komunikacji Naukowej UAM w Poznaniu.

Pogawędzimy o sięgających lat 90tych źródłach dzisiejszego sposobu rozumienia organizacji i finansowania nauki – tak przez kolejne rządy, jak i samo środowisko naukowe. Będzie mowa o chronicznym niedofinansowaniu, kontrolowanej katastrofie, której nie udało się kontrolować oraz o stawie żabami, które podobno wyżej skaczą, jak im się w tym stawie zamiesza wodę.                 

Omawiany raport opracowano w ramach projektu „Konsekwencje terapii szokowej lat dziewięćdziesiątych XX wieku w Polsce dla dzisiejszych możliwości polityki nauki i szkolnictwa wyższego” kierowanego przez dr. hab. Krystiana Szadkowskiego. Można go pobrać tutaj.

Rozmowę opublikujemy tuż przez protestem „3% dla nauki, 100% dla Polski”, który odbędzie się w środę 27 maja przed Sejmem RP w Warszawie. 

Do ilustracji użyliśmy parafrazy grafiki Williama Blake’a pt. „Newton”, w której zaprosiliśmy Newtona do rozrysowania idei doskonałości uniwersytetu.

Zainteresowanym problematyką polecamy PF 124 „O grantozie, punktozie i żurnalozie, czyli co jest nie tak z akademicką humanistyką”, w którym podobne kwestie omawiamy z prof. Krzysztofem Abriszewskim z Instytutu Nauk o Kulturze UMK, członkiem interdyscyplinarnego konsorcjum badawczego SOWA, badającego społeczne obiegi wiedzy akademickiej. 

Zapraszamy do wysłuchania opowieści o pewnym poszlakowym procesie, mającym udowodnić oryginalność słynnej tezy immaterialiistycznej. 

W 1710 roku George Berkeley ogłosił swój "Traktat o zasadach poznania ludzkiego", w którym dowodził, że materia nie istnieje. 

Trzy lata później mało znany duchowny na angielskiej prowincji Arthur Collier opublikował niewielkie dziełko "Clavis universalis", w którym – jak czytamy w podtytule – dowodzi się nieistnienia świata zewnętrznego. Jest niemal pewne, że Collier nie znał pracy Berkeleya, pozostaje zatem pytanie, dlaczego bardzo podobne stanowisko filozoficzne pojawiło się dwukrotnie – niemal w  tym samym czasie i miejscu. Przypadek? Logika rozwoju myślenia filozoficznego? Podobieństwo światopoglądów? W tej niemal kryminalnej łamigłówce tkwi jednak pewien morał:  To, ku której odpowiedzi się skłaniamy, wskazuje na specyfikę rozumienia filozofii i jej historii. 

Nie wiemy, jak wyglądał Collier, dlatego musimy odwołać się wyobrażonego portretu pamięciowego – pochodzącego z tamtych czasów płótna Godfreya Knellera pt. "Filozof".

4 maja zapraszamy do wysłuchania opowieści o pewnym poszlakowym procesie, mającym udowodnić oryginalność słynnej tezy immaterialiistycznej. 

W 1710 roku George Berkeley ogłosił swój "Traktat o zasadach poznania ludzkiego", w którym dowodził, że materia nie istnieje. 

Trzy lata później mało znany duchowny na angielskiej prowincji Arthur Collier opublikował niewielkie dziełko "Clavis universalis", w którym – jak czytamy w podtytule – dowodzi się nieistnienia świata zewnętrznego. Jest niemal pewne, że Collier nie znał pracy Berkeleya, pozostaje zatem pytanie, dlaczego bardzo podobne stanowisko filozoficzne pojawiło się dwukrotnie – niemal w  tym samym czasie i miejscu. Przypadek? Logika rozwoju myślenia filozoficznego? Podobieństwo światopoglądów? W tej niemal kryminalnej łamigłówce tkwi jednak pewien morał:  To, ku której odpowiedzi się skłaniamy, wskazuje na specyfikę rozumienia filozofii i jej historii. 

Nie wiemy, jak wyglądał Collier, dlatego musimy odwołać się wyobrażonego portretu pamięciowego – pochodzącego z tamtych czasów płótna Godfreya Knellera pt. "Filozof".

Zapraszamy na rozmowę o literaturze kryminalnej, nie tylko hiszpańskiej i iberoamerykańskiej. Naszą Rozmówczynią jest dr Magdalena Tosik z Katedry Literatury Włoskiej i Hiszpańskojęzycznej Instytutu Literaturoznawstwa UMK.

Dr Tosik opowiada o hiszpańskim pisarzu Manuleu Vázquezie Montalbánie, autorze serii o detektywie Pepe Carvalho, który pali w kominku książkami ze swojej biblioteki oraz  twierdzi, że najpoważniejszą rzeczą, którą warto się zajmować jest seks i jedzenie. Często też zastanawia się, którym ze sławnych bohaterów klasycznego czarnego kryminału mógłby być.  

Rozmawiamy o egzystencjalnym wymiarze bohaterów powieści kryminalnych i o obyczajowym kontekście tych powieści, jak i prozie gatunkowej, którą od czasu ukazania się Imienia Róży Umberto Eco traktuje się w krytyce literackiej nieco poważniej. 

 Wspominane w rozmowie odcinki o filozofii hiszpańskiej oraz filozofii i zbrodni znajdziecie tutaj:

 O Ortedze y Gassecie rozmawiamy z Dorotą Leszczyną | PF 24

O George'u Santayanie | PF 49

O filozofii i zbrodni | PF 82

Portret detektywa Pepe Carvalho w ilustracji odcinka przygotował Franciszek Pręgowski.

13 kwietnia zapraszamy na rozmowę o literaturze kryminalnej, nie tylko hiszpańskiej i iberoamerykańskiej. Naszą Gościnią będzie dr Magdalena Tosik z Katedry Literatury Włoskiej i Hiszpańskojęzycznej Instytutu Literaturoznawstwa UMK.

Nasza Rozmówczyni opowie nam o hiszpańskim pisarzu Manuleu Vázquezie Montalbánie, autorze serii o detektywie Pepe Carvalho, który pali w kominku książkami ze swojej biblioteki oraz  twierdzi, że najpoważniejszą rzeczą, którą warto się zajmować jest seks i jedzenie. Często też zastanawia się, którym ze sławnych bohaterów klasycznego czarnego kryminału mógłby być.  

Porozmawiamy o egzystencjalnym wymiarze bohaterów powieści kryminalnych i o obyczajowym kontekście tych powieści, jak i prozie gatunkowej, którą od czasu ukazania się Imienia Róży Umberto Eco traktuje się w krytyce literackiej nieco poważniej. 

Portret detektywa Pepe Carvalho w ilustracji odcinka przygotował Franciszek Pręgowski.

Zachęcamy do wsparcia naszej pracy i możliwości rozwoju na platformie Patronite:
https://patronite.pl/pogawednik.filozoficzny  

Zapraszamy na pogawędkę o nieco mniej znanym aspekcie filozofii Johna Locke’a. 

Powszechnie znany jako teoretyk poznania i ojciec brytyjskiego empiryzmu, a także orędownik liberalizmu politycznego, tym razem objawia się jako filozof religii. 

Próbujemy zastanowić się nad znaczeniem jego próby pogodzenia wiary i rozumu, korzystając z tego, że stara się pisać o tych zawiłych kwestiach niezwykle zrozumiale, w sposób pozbawiony teologicznego czy filozoficznego żargonu. Staramy się także rozwiązać pewien paradoks i odpowiedzieć na pytanie, dlaczego ten przeciwnik religijnego fanatyzmu, myśliciel na wskroś racjonalny, orędownik tolerancji wyznaniowej przestrzegał przed rodzącym się angielskim deizmem, do którego powstania sam się przyczynił.

Wspominany w pogawędce odcinek o krnąbrnym uczniu Locke’a - Johnie Tolandzie (PF 159) znajdziecie tutaj.

Pretekstem pogawędki jest ukazanie się przekładu najważniejszego dzieła Locke’a poświęconego tej tematyce: „Rozumności chrześcijaństwa zgodnie z treścią Pisma”. Prace nad przygotowaniem polskiej edycji prowadzone były w ramach grantu NPRH „Filozofia brytyjska XVII i XVIII wieku”.

23 marca zapraszamy na pogawędkę o nieco mniej znanym aspekcie filozofii Johna Locke’a. 

Powszechnie znany jako teoretyk poznania i ojciec brytyjskiego empiryzmu, a także orędownik liberalizmu politycznego, tym razem objawi się jako filozofii religii. 

Spróbujemy zastanowić się nad znaczeniem jego próby pogodzenia wiary i rozumu, korzystając z tego, że stara się pisać o tych zawiłych kwestiach niezwykle zrozumiale, w sposób pozbawiony teologicznego czy filozoficznego żargonu. Postaramy się także rozwiązać pewien paradoks i odpowiedzieć na pytanie, dlaczego ten przeciwnik religijnego fanatyzmu, myśliciel na wskroś racjonalny, orędownik tolerancji wyznaniowej przestrzegał przed rodzącym się angielskim deizmem, do którego powstania sam się przyczynił.

Pretekstem pogawędki jest ukazanie się przekładu najważniejszego dzieła Locke’a poświęconego tej tematyce: „Rozumności chrześcijaństwa zgodnie z treścią Pisma”. Prace nad przygotowaniem polskiej edycji prowadzone były w ramach grantu NPRH „Filozofia brytyjska XVII i XVIII wieku”.

Zachęcamy do wsparcia naszej pracy i możliwości rozwoju na platformie Patronite:
https://patronite.pl/pogawednik.filozoficzny

Zapraszamy na pierwszy odcinek PF w siódmym roku naszej działalności, bo oto stuknęło nam sześciolecie. Ale to nic wobec dostojnego jubileuszu 25-lecia działalności naszych Rozmówców: Joanny Górskiej i Rafała Góralskiego z Galerii Rusz - inicjatywy artystycznej, która przez ostatnie dwadzieścia pięć lat na stałe wrosła w tkankę naszego miasta.

Gawęzimy o tym, jak eksponuje się sztukę w sferze publicznej, jakie taka sztuka wywołuje reakcje i z jakimi wiąże się wyzwaniami. Przyjrzymy się też jak zmieniała się działalność Galerii Rusz przez bez mała trzy dekady. 

Po raz kolejny próbujemy do mikrofonu opowiedzieć o sztukach wizualnych, ale warto podkreślić, że nasi Goście  mają korzenie nie tylko artystyczne, ale także socjologiczne i bardzo chętnie sięgają po kontekst psychologiczny czy filozoficzny, a ich przekaz dotyka ważnych zagadnień egzystencjalnych. Głęboko wierzymy, że przekaz Galerii Rusz jest głęboko humanistyczny, w pierwotnym filozoficznym sensie, który nadali mu wielcy humaniści: Giovanni Pico della Mirandola, Erazm z Rotterdamu czy Michel de Montaigne.

 Ilustracja odcinka autorstwa naszych Gości.