
Sign up to save your podcasts
Or


Πίσω στο μακρινό πλέον 2015, το προσφυγικό θεωρείτο ζήτημα αιχμής για την Ευρώπη – περισσότερο ίσως και από την οικονομική κρίση – τη στιγμή που ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών που έφταναν στην Ευρώπη, κυρίως μέσω της Ελλάδας, αναμενόταν να αυξηθεί ακόμα περισσότερο.
Για την αντιμετώπιση του ζητήματος συγκρούστηκαν διαφορετικές πολιτικές, ιδεολογίες, ευαισθησίες και αντιλήψεις γύρω τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στο τέλος, η πολιτική ανάλυση έκανε την προσφυγική κρίση να μοιάζει με στατιστική και τους ανθρώπους να μοιάζουν με αριθμούς.
Ο ανθρώπινος παράγοντας αφαιρέθηκε από το πεδίο διευθέτησης του προσφυγικού ζητήματος. Μέσα σε ένα πλαίσιο σκέψης που οριοθετείτο στα όρια του προβληματος και της λύσης, ο σκοπός ήταν ικανός να «αγιάσει κάθε μέσο» για την επίλυση του ζητήματος.
Μια κρίση ανθρώπων οδήγησε μια κοινωνία σε κρίση αξιών και απέμεινε να έρθει η κάθαρση για να διαπιστωθεί ποιος και τι επέζησε έπειτα από την σύγκρουση μεταξύ έλλογων συμφερόντων, ιδεολογιών και κοινοτήτων.
Επτά χρόνια αργότερα, η ιστορία παραμένει ίδια. Σαν να μην άλλαξε τίποτα.
Και πάλι, η προσέγγιση του προσφυγικού ζητήματος φαίνεται πιο ευαίσθητη από ποτέ. Η συνείδησή μας, όμως;
Μήπως η αλληλεγγύη μοιάζει ως το μοναδικό μονοπάτι για την επίλυση του οποιοδήποτε προβλήματος;
Η προσφυγική κρίση, το προσφυγικό ζήτημα ή το πρόβλημα των προσφύγων – όπως και να το ονομάσουμε – κρύβει ανθρώπους πίσω του. Και οι άνθρωποι κρύβουν πίσω τους αμέτρητες ιστορίες. Και οι συγκεκριμένες ιστορίες – στις περισσότερες των περιπτώσεων – κρύβουν αρκετό πόνο. Αυτό τον πόνο διηγούνται τρεις άνθρωποι με τεράστιο κοινωνικό έργο που βρέθηκαν ως εθελοντές σε προσφυγικές δομές το 2015 και βίωσαν τις πιο σκληρές στιγμές εκείνης της εποχής δίπλα στους πρόσφυγες. Ο Yonous Muhammadi (Ιδρυτής και Διευθυντής του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων), Ελένα Καραγιάννη (Συντονίστρια εκπαίδευσης προσφύγων στη δομή του Σχιστού) και η Σταυρούλα Καμακάρη (Φοιτήτρια του Τμήματος Διεθνών και ΕυρωπαΪκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς) μας περιγράφουν τις εμπειρίες τους.
https://uppbeat.io/t/pecan-pie/what-we-became
License code: AZFYSLQW4SETX6Q1
By Stavros KoutsocherasΠίσω στο μακρινό πλέον 2015, το προσφυγικό θεωρείτο ζήτημα αιχμής για την Ευρώπη – περισσότερο ίσως και από την οικονομική κρίση – τη στιγμή που ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών που έφταναν στην Ευρώπη, κυρίως μέσω της Ελλάδας, αναμενόταν να αυξηθεί ακόμα περισσότερο.
Για την αντιμετώπιση του ζητήματος συγκρούστηκαν διαφορετικές πολιτικές, ιδεολογίες, ευαισθησίες και αντιλήψεις γύρω τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στο τέλος, η πολιτική ανάλυση έκανε την προσφυγική κρίση να μοιάζει με στατιστική και τους ανθρώπους να μοιάζουν με αριθμούς.
Ο ανθρώπινος παράγοντας αφαιρέθηκε από το πεδίο διευθέτησης του προσφυγικού ζητήματος. Μέσα σε ένα πλαίσιο σκέψης που οριοθετείτο στα όρια του προβληματος και της λύσης, ο σκοπός ήταν ικανός να «αγιάσει κάθε μέσο» για την επίλυση του ζητήματος.
Μια κρίση ανθρώπων οδήγησε μια κοινωνία σε κρίση αξιών και απέμεινε να έρθει η κάθαρση για να διαπιστωθεί ποιος και τι επέζησε έπειτα από την σύγκρουση μεταξύ έλλογων συμφερόντων, ιδεολογιών και κοινοτήτων.
Επτά χρόνια αργότερα, η ιστορία παραμένει ίδια. Σαν να μην άλλαξε τίποτα.
Και πάλι, η προσέγγιση του προσφυγικού ζητήματος φαίνεται πιο ευαίσθητη από ποτέ. Η συνείδησή μας, όμως;
Μήπως η αλληλεγγύη μοιάζει ως το μοναδικό μονοπάτι για την επίλυση του οποιοδήποτε προβλήματος;
Η προσφυγική κρίση, το προσφυγικό ζήτημα ή το πρόβλημα των προσφύγων – όπως και να το ονομάσουμε – κρύβει ανθρώπους πίσω του. Και οι άνθρωποι κρύβουν πίσω τους αμέτρητες ιστορίες. Και οι συγκεκριμένες ιστορίες – στις περισσότερες των περιπτώσεων – κρύβουν αρκετό πόνο. Αυτό τον πόνο διηγούνται τρεις άνθρωποι με τεράστιο κοινωνικό έργο που βρέθηκαν ως εθελοντές σε προσφυγικές δομές το 2015 και βίωσαν τις πιο σκληρές στιγμές εκείνης της εποχής δίπλα στους πρόσφυγες. Ο Yonous Muhammadi (Ιδρυτής και Διευθυντής του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων), Ελένα Καραγιάννη (Συντονίστρια εκπαίδευσης προσφύγων στη δομή του Σχιστού) και η Σταυρούλα Καμακάρη (Φοιτήτρια του Τμήματος Διεθνών και ΕυρωπαΪκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς) μας περιγράφουν τις εμπειρίες τους.
https://uppbeat.io/t/pecan-pie/what-we-became
License code: AZFYSLQW4SETX6Q1