Moje przemówienie na Rynku Głównym w Krakowie, pod wieżą ratuszową. Protest z serii protestów po tzw. orzeczeniu tzw, Trybunału J.Przyłębskiej. 1 listopada 2020 na proteście zorganizowanym przez osoby studiujące na krakowskich uczelniach mówiłem o niezgodzie na patriarchat, na zaprowadzanie przez katoprawicę i biskupów piekła kobiet na ziemi, a także o potrzebie poszanowania praw kobiet i wszystkich osób z macicami. „Fantastycznie, że po raz pierwszy być może na tym proteście pokazujemy, że kościół nie jest świętą krową. Że można, a wręcz należy krytykować kościół – kiedy ta krytyka jest uzasadniona. I kiedy wy – kobiety – walczycie o emancypację, walczycie o upodmiotowienie, o respektowanie podstawowych praw, to kościół katolicki jest tą siłą, która od dziesięcioleci sprzeciwia się równouprawnieniu kobiet. Ci faceci opętani dogmatami, chcą poniżać kobiety, chcą redukować was do roli służących. Chcą, żebyście siedziały w domu, rodziły dzieci. Nie studiowały, nie pracowały! Chcą decydować o losie waszych macic. Chcą wam wkładać swoje brudne łapska do waszych macic, chcą was sprowadzić do roli inkubatorów. Nie godzimy się na to. Nie ma naszej zgody na zaprowadzenie przez biskupów piekła kobiet na ziemi. (…) Pamiętajmy, ten kościół nie jest święty. (…) I święty nie był nawet idol większości polskich katolików, pan Wojtyła! On też podnosił rękę na prawa kobiet, nauczając, że używanie prezerwatyw to straszny grzech. Że antykoncepcja jest złem. To były jego poronione pomysły i poronione nauka (…) w latach 80., kiedy na świecie panowała epidemia HIV. Jan Paweł II ma krew na rękach!” Sorrki za zdarte gardło, ale mówiłem po ponad godzinie maszerowania i wykrzykiwania haseł – radykalnych, emancypacyjnych i niekoniecznie parlamentarnych.