เมื่อประกอบการงานในหน้าที่ก็ยินดีเสียสละ ทุ่มเทกำลังกายกำลังใจให้แก่งานอย่างเต็มกำลัง แม้ได้งานที่หนักหรือได้งานมากกว่าคนอื่นก็ไม่ติดใจคิดท้อแท้น้อยอกน้อยใจ ยินดีทำงานนั้นด้วยความเต็มใจ ไม่ทำไปบ่นไป เป็นการฝึกฝนความชำนาญและความสามารถของตัวไปด้วย ทั้งยังจะได้ความภาคภูมิใจเมื่องานสำเร็จ ความหนักเอาเบาสู้ไม่คิดท้อแท้ถอยหลังเช่นนี้ก็จัดเป็นปฏิปทาของคนฉลาดเช่นกัน

จากบทเทศนา ปัณฑิตลักขณกถา ๗ ตุลาคม ๒๕๒๖

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน J Puu 🦀