.

پیش‌بیا

.

.

به درختی که مرا می‌نگرد، می‌گویم:

آسمانت، ایهام، سایه‌هایت، افکار،

شاخه‌هایت، خورشید،

کافرین بر استاد.

.

من و تو، همدم هرروز همیم

حاصل ماست همین داستان‌ها

.

آمده‌ام بهر شما

جان شدی، هم‌تن و همزاد شدی، پیش و پس راه، شما

نیست‌شدم، جوانکِ دانه‌شدم، بستی به‌منقار، مرا

ابر شدی، چکه‌‌شدی، مست‌شدی، خیمه‌زدی

خیش‌شدی، شانه‌زدی خاکِ مرا

شب‌‌شدی و روزشدی، حاکم و محکوم‌شدی،

همره پرگار، مرا

جذب‌شدی، دفع‌شدی، منکر هرجاذبه و دفع شدی

تا بِکِشی زهر مرا

نیش‌شدی، نوش‌شدی، آتش منکوب شدی

روزنه‌ایی‌باز نشان‌دادی مرا

عشق شدم، شعله‌زدم. چشم‌شدم، ژاله‌شدی

تا بِبَری شعر مرا

.

همنفسا، خانه‌تویی. معرفتی، یار پسندیده تویی

راه‌دِه‌ از غار مرا

آمده‌ام به‌ بزم تو، شمع‌شوَم به شام تو

بازشناس از قدح و جام، مرا

عشق‌شدم سبد سبد، باغ‌تویی، بهار، من

راست‌شدم به‌خنده‌ات، هم‌قدم از قلعه‌ی اسرار بیا؛

.

...........................................وحید قاضی‌نور

Vahid GhaziNour

۱۵ بهمن‌ماه ۱۴۰۰

https://www.instagram.com/p/CZj3_FoK70G/?utm_medium=share_sheet