قبل از این‌که آفتاب یا حتی زمین وجود داشته باشد، همه‌چیز در یک فضای تاریک و سرد غرق بود. در آن زمان، تنها چیزی که در فضا دیده می‌شد، ابرهای عظیم گاز و غبار کیهانی بود. این ابرها را "سحابی" یا "نیبلولا" می‌نامند.

این سحابی‌ها از گازهای سبک مانند هیدروژن و هلیم تشکیل شده بودند. شاید فکر کنیم این گازها در فضا پراکنده و بی‌اثرند، اما حقیقت این است که همین ذرات ساده، آغازگر بزرگ‌ترین و درخشان‌ترین اجرام آسمانی هستند.