ما از دل یک رابطه متولد می‌شویم. در بستر روابط رشد می‌کنیم. به ‌واسطۀ روابطمان سخن گفتن و گوش فرادادن را می‌آموزیم. با روابط می‌بالیم، دل می‌بازیم و بدین‌ترتیب رابطه‌ای نو شکل می‌دهیم. تنها مرگ است که ما را از روابطمان جدا می‌کند. در هر رابطه‌ای که باشیم دیر یا زود به «اختلاف» بر خواهیم خورد. باید نسبت به این اختلافات چه رویکردی داشته باشیم؟ آیا باید از آن‌ها بگریزیم، پنهانشان کنیم یا وانمود کنیم که وجود ندارند؟