ای کاش در شبه‌جزیره آبادان و ایران هم مانند مدرسه، سرایداری داشتیم تا کثیفی‌های سیاسی، اجتماعی و هنری را جمع‌ می‌کرد و در کیسه‌های زباله، در سطل‌های بزرگ و حجیم آهنی می‌گذاشت و ما آدم‌های زاده و ساکن در شبه جزیره آبادان و ایران قول می‌دادیم که اشتباه دوران مدرسه را تکرار نکنیم و این شبه جزیره و کشور برای یک بار تمیز می‌شد و برای همیشه پاکیزه و سالم می‌ماند. 
میهمانان چهل و پنجمین قسمت از برنامه «رادیو آبادان»، چند کودک کار هستند که در قبرستان آبادان علاوه بر بازی و بچگی، قبر درگذشته‌ها را می‌شویند و نان شب‌ خود و خانواده‌هایشان را تهیه می‌کنند.

در این قسمت از برنامه، یک قصه رادیویی هم در مورد خودکاری داریم که در دست یک قاضی‌ است که حکم اعدام صادر می‌کند:


سر تا پایم نقطهٔ آرام کنید

وانگاه فنای مطلقم نام کنید

از خون دلم می و ز جان جام کنید

وایجاد مرا تمام اعدام کنید…