اندوه را نمی‌توانیم برای همیشه از بین ببریم، اما می‌توانیم آن را کم‌تر کنیم، بپذیریم و با آن کنار بیاییم.

شرم نداشتن از درد، از اندوه، از بیماری یا از بحران‌های ذهنی، اولین قدم درمان است.

وقتی می‌پذیریم که این احساسات بخشی از ما هستند و شاید تا پایان زندگی همراهمان بمانند، سبک‌تر می‌شویم.

پذیرفتنِ «حالِ بد» یعنی شجاعت.

یعنی انسان‌بودن.

در این اپیزود درباره‌ی همین پذیرش صحبت می‌کنیم—پذیرشِ درد، بدون قضاوت و بدون شرم.

وقتی قبول می‌کنی که حالِ خوب و بد هر دو حق تو هستند، تو همین حالا هم در مسیر درمانی.

و من به تو تبریک می‌گویم: چون پذیرفتن، خودش یک نوع شفا است.

امیدوارم شنیدن این قسمت کمک کند نگاه مهربان‌تری به اندوه و درد خودت داشته باشی، و یک قدم دیگر به آرامش نزدیک‌تر شوی.

صدا و تولید محتوا: مهرناز مدرسی
کاور آرت: حسام علوی
منتظر نظرات شما هستیم!instagram @podcastofmemo