ทำรูปแบบภายนอกให้เกิดรูปแบบภายใน  รูปแบบภายนอกที่เคลื่อนไหวก็ดี การกดก็ดี อะไรต่างๆ  เป้าหมายคือ เพื่อให้เกิดรูปแบบภายใน ภาวะรู้ ภาวะเห็น  ฝึกรู้ เห็น สิ่งที่มาอาศัยร่างกายเกิด_ดับ ซ้ำๆไปเรื่อยๆ    วิธีสังเกตง่ายๆว่าเป็นตัวร่างกาย หรือไม่ใช่ร่างกาย  ถ้ามันเป็นสิ่งเดียวกันเมื่อเกิดพร้อมกันแล้ว จะหายไปพร้อมกัน เช่น เคลื่อนไหว กับแขน, หู กับเสียง, กลิ่น กับจมูก  อย่างเคลื่อนไหวอาศัยแขน การเคลื่อนไหวดับไป แขนก็ยังอยู่;  หูไม่ได้เกิดดับ แต่เป็นเสียงที่เกิดแล้วดับ;  จมูกก็ยังอยู่ ไม่ได้เกิดดับที่ไหน  ต้องไปดูกลิ่นที่มา แล้วก็หาย กลิ่นที่เกิดแล้วดับ    สนใจภาวะการเกิด การหายของสิ่งที่มากระทบร่างกาย  ฝึกรู้ ฝึกเห็นมันตรงนี้    ฝึกรู้เห็นการเกิด_ดับสิ่งที่มากระทบ เรามาสนใจสิ่งต่างๆที่มากระทบร่างกาย  สิ่งที่มาอาศัยอายตนะเกิดในปัจจุบันขณะ  ฝึกรู้ ฝึกเห็น การเกิด การหายสิ่งเหล่านี้   อันไหนร่างกาย อันไหนคือสิ่งที่มาอาศัยร่างกายเกิด  แล้วมาดูสิ่งที่มาอาศัยร่างกายเกิดต่างๆ  ที่มัน เจ็บ ร้อน ปวดเมื่อย หิว กระหาย กระพริบตา อ้าปาก ฯลฯ  ยืน เดิน นั่ง นอน เป็นสิ่งที่มาอาศัยร่างกายเกิด  จะเห็นมันเกิด แล้วก็ดับ ซ้อมเห็นสิ่งใดเกิด สิ่งนั้นดับไปเรื่อยๆ   ...ถ้าเรามองทุกอย่างเหมือนกันหมด เราจะรู้สึกว่าอะไรก็ได้   ในความแตกต่างจะมีความเหมือนกัน คือ มีเกิด และดับ  เราจะมองที่การใช้ประโยชน์ ไม่ใช่มองที่ความชอบใจ  การที่เรามองทุกสิ่งมันเกิด มันดับ  เราจะมองเห็นว่าทุกสิ่งมันเหมือนกันหมดเลย  ถ้ามองได้จนชำนิชำนาญจนจิตมันยอมรับ  จิตใจเรามันจะวางของมันเอง  ไม่ใช่คิดนะ เพราะคิดได้ แต่วางไม่ได้หรอก   ถ้าเราฝึกรู้ เห็นการเกิด_การดับบ่อยๆ  แล้วจิตมันจะจำของมันเอง จิตใจมันจะค่อยๆตาม  ค่อยๆโอนเอียงไปตามความเป็นจริงของโลก  ฉนั้นต้องฝึกบ่อยๆ ฝึกทักษะตัวนี้บ่อยๆให้มันเห็น  แล้วมันจะเริ่มถอนความชอบใจ ไม่ชอบใจ  และจิตจะเข้าสู่ความเข้าใจได้เรื่อยๆ    การเห็นการเกิด_ดับมีทั้งในระบบความคิด และความจริง ถ้าฟังมันจะเหลือแต่ในระบบความคิด เดี๋ยวก็ลืมแล้ว  แต่ในระบบความจริงคือ สิ่งที่กำลังกระทบ  สัมผัสกับเรา ที่ไม่เกี่ยวกับความคิดเลย  การไปรู้แบบนี้ เป็นการรู้แบบพิจารณาอารมณ์นั้นเสร็จ  ไม่อิงอาศัยทฤษฎีใดๆ เอาจิตล้วนๆเข้าไปเผชิญกับมันต่อหน้า  โดยไม่ต้องไปจำ ให้สิ่งนั้นมันแสดงตัวของมันอย่างสมบูรณ์  และบริบูรณ์แล้วมันจะสรุปสิ่งให้เราเข้าใจเอง    เราปล่อยวางโลกได้มากเท่าไร เราก็จะสบายมากเท่านั้น  ..โลกคือทุกขัง ไม่มีตัวตนจริง..   ธรรมะบรรยายโดย พระอาจารย์กระสินธุ์ อนุภัทโท 14 มกราคม 2561 ณ ครุสติสถาน