گاهی میان جمع و همهمه، حسی از تنهایی عمیق ما را در بر می‌گیرد؛ تنهایی‌ای که نه از نبود دیگران، که از جایی در درونمان سرچشمه می‌گیرد و رهایمان نمی‌کند. انگار از دیرباز با ما بوده است.

این اپیزود به آرامی ریشه‌های پنهان این انزوای درونی را واکاوی می‌کند؛ اینکه چگونه فقدان‌های دوران کودکی، به ویژه از دست دادن والدین، می‌توانند این حس تنهایی را به هسته‌ی هویت ما گره بزنند.

شاید در این کنکاش، درکی عمیق‌تر از خودمان پیدا کنیم و بفهمیم چرا این احساس، گاهی تا این حد قدرتمند است.