อะไรเกิดขึ้นในปัจจุบัน ให้หัดรู้ไว้ๆ มีสติระลึกรู้ไว้
อะไรกำลังเกิดขึ้นกับตัวเอง รู้ไว้ๆ แล้วเดี๋ยวมันจะเริ่มแยกเอง
รักษาศีล สำรวมอินทรีย์ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ สำรวมดีๆ...
ใจ มีหน้าที่รู้อารมณ์ นอกนั้นไม่ใช่ใจ
มันเป็นแขกมาหาใจ มาเยี่ยมบ้านเฉยๆ

มันมีเหตุ_ปัจจัยเหมาะสมมันก็เกิด หมดเหตุ_ปัจจัยเมื่อไรก็สลายตัว
ไม่ต้องไปซีเรียสกับมัน ไม่ต้องไปทำอะไรมันเลย
..อยู่กับภาวะของตัวรู้อารมณ์
..ถ้าเรามีสติอยู่กับการรู้อารมณ์ปุ๊บ มันก็เกิดการสำรวมอินทรีย์เสร็จเรียบร้อย

ตัวที่รู้เกิด รู้ดับ นี่คือใจ สิ่งที่เกิด ที่ดับคือสิ่งที่จรมาหาใจ

รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์ เกิดขึ้นมา
มีสติระลึกถึงการรับรู้มัน แค่นั้นเอง
รู้เห็น การเกิด-การดับๆ มันจะเห็นเลยว่าใจเป็นคนเห็น
สิ่งที่เกิด ดับ มันคือ แขกมาเยือนบ้าน แค่นั้นแหละ
มันจะดับเร็ว ดับช้า มันต้องดับ มันอยู่ไม่ได้
ฉนั้นเราไม่ต้องไปเดือดร้อน ไม่ต้องไปกลัว
ความคิด ก็ไม่ต้องไปกลัวมัน แต่อย่าไปสู้กับมันเท่านั้นแหละ
ฝึกสติให้ดีๆ ฝึกสติให้ระลึกถึงการรู้
จะรู้อะไร ก็ให้มันรู้ไป แค่นั้นแหละ
อยู่กับการรู้ อยู่กับการรับรู้อารมณ์แต่ละขณะ
...ใช้สติในการสำรวมอินทรีย์ พอเรารู้บ่อยๆ รู้อย่างมั่นคง
อะไรตามมา; สมาธิ คือความตั้งมั่น

ธรรมะบรรยายโดย พระอาจารย์กระสินธุ์ อนุภัทโท ณ ดอยสะโง้ว