Karşılıklı iki sandalyeden birinde ben varım, diğerinde sen. Bu bölüm, aramızdaki o görünmez masayı kurduğumuz, günlük hayattaki tüm maskeleri çıkarıp kenara bıraktığımız ilk an. Kendi karanlığımdan, kendi yanılgılarımdan yola çıkarak başlattığım bu yolculuğun en ham, en savunmasız hali. İlk kelimeyi söylemenin zorluğu ve bir yerlerde birinin seni anladığını bilmenin tesellisi.