Yıllardır kapalı olan 12-83 Gözlemevi, şirketin yeniden değerlendirme süreciyle bir kez daha açılıyor.

İstasyonun tamamen kapatılıp kapatılmayacağına karar verebilmek için buraya tek bir gözlemci gönderiliyor—

ve o gözlemci, gönüllü olarak sessizliği seçen biri.

Dünya’nın gürültüsünden, insanların kalabalığından ve kendi görünmezliğinden uzaklaşmak isterken

bu görev onun için bir kaçıştan çok bir nefes oluyor.

Fakat 12-83’e adım attığı anda anlıyor:

Buradaki sessizlik yalnızca bir sessizlik değil…

sanki yaşayan, düşünen, dinleyen bir varlık gibi.

Ve o varlık, yeni geleni çoktan fark etmiş durumda.