İçimdeki bağıran kuzuları sakinleştirmek için neler yaptığımı anlatıyorum. Meditasyon ve oryantasyon tekniklerine değiniyorum. Geçen sene katıldığım sessizlik inzivasından ve benim üzerimde oluşturduğu etkilerden bahsediyorum. Kuzuların Sessizliği filminden bir alıntı yaparak kapatıyorum.

Sevgilerimle,

Eda

Kuzuların Sessizliği (The Silence of the Lambs) filminin ismi, filmdeki baş karakter Clarice Starling’in çocukluğuna dair bir travmatik anıya dayanır.

Filmde (ve Thomas Harris'in aynı adlı romanında), Clarice küçükken bir çiftlikte yaşamış ve bir gece koyunların (kuzuların) kesilmek üzere götürüldüğünü duymuştur. Bu olay onu derinden sarsar çünkü kuzuların çığlıklarını ve korkularını hisseder ama hiçbir şey yapamaz. Bir tanesini kurtarmaya çalışsa da başarılı olamaz. Bu olay, onun içinde derin bir suçluluk duygusu bırakır ve adalet arayışına yön verir.

Clarice, Dr. Hannibal Lecter ile yaptığı görüşmelerde bu anısından bahseder. Dr. Lecter ona, bu olayın hayatındaki motivasyonlardan biri olduğunu ve “kuzuların çığlıklarını dindirmek” için kurbanları kurtarma çabasında olduğunu söyler. Yani "kuzuların sessizliği", onun içsel huzura ulaşma arzusunun bir metaforudur: Adalet sağlandığında, içindeki çığlıklar da susacaktır.