సత్యం శంకరమంచిగారి 'అమరావతి కథలు'నుండీ, "శివుడు నవ్వాడు."

ఇది పుస్తకరూపంలో వెలువడిన సంపుటిలోని ఎనిమిదవ కథ.

భగవత్సేవల పేరిట హుండీ నింపటానికి మార్గాలు అన్వేషించే గుడి అధికారులు, దర్శనానికీ, పూజలకూ టిక్కెట్లు అమ్మటంతో పాటు ఇంకేమేం చేయవచ్చని ఉపాయాలు వెతుకుతుంటారు. మనసంతా ఆ శివయ్యనే నింపుకున్న గుడ్డి గంగన్న మాత్రం మానవ సేవ కూడా ఈశ్వరార్చనే అని నమ్మిన వేదాంతి. ఆ భక్తుడికి ప్రసాదం అందటం లేదంటే, కులగోత్రాలు, సామాజిక దూరాలు విస్మరించి; తన వంతుకు వొచ్చిన మహానైవేద్యాన్ని సైతం, తన చేత్తో ఆ గుడ్డి గంగన్నకి అందించగల మరొక ధార్మికుడు, స్వామివారి అర్చకుడు, మహదేవయ్య. భగవంతుడిని ముందుగా నీలోనూ, తోటివారిలోనూ వెతికి తెలుసుకోమని నేర్పే అద్భుతమైన సందేశం. భక్తి మార్గం, ఈ కథ!

రెండు మూడు పుటలు మించకుండా పాఠకులకు ఒక గొప్ప రసానుభూతి కలిగించగల కథలివన్నీ. తెలుగు సాహిత్యం పట్ల ఆసక్తి, మక్కువ ఉన్నవారందరూ కొని చదివి దాచుకుని, మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుకోవలసిన/చదువుకునే అపురూప కథా మాణిక్యాలలో ఒకటి భాషా ప్రియులు, సాహితీమిత్రులకు పరిచయం, బహుశా పునః పరిచయం అనటమే సబబేమో; చేయాలన్న చిన్న ప్రయత్నం, నానుండీ.

దయతో విన్న మీకు నా కృతజ్ఞతలు. నా ఈ ప్రయత్నం మీకు ఏమేరకు ఆనందాన్ని కలిగించినా, నేను కృతకృత్యుడనైనట్లే. ఇది ఏమాత్రం పేలవంగా తోచినా, అది నా ప్రయత్న లోపమే.

ధన్యవాదాలు,

కొండుభొట్ల. చంద్రశేఖర్

Twitter ID: @Chandu1302