...با صداي هق هق از خواب پريد. لرزشي كه از گريه ممتد بدنش را فرا گرفته بود هنوز موج وار بر پوستش مي لغزيد. پاهايش را روي شكم جمع كرد و مانند طفلي بي پناه دستانش را حلقه وار به دور خود پيچاند تا شايد از سرمايي كه تمام وجودش را در بر گرفته بود كم شود. اما هر چه مي گذشت از سرما و لرزشي كه بدنش را فرا گرفته بود كاسته نمي شد.

کارگردان موسیقی:  آناستاسیا د.آ.

نویسنده: فرنگیس آریان‌پور