«عشق و چیزهای دیگر» داستان هانی دانشجوی اهوازی ساکن تهران است که پس از فراغت از تحصیل تصمیم میگیرد در تهران بماند. او اتاقی را به طور اشتراکی در خانهای در مرکز شهر تهران اجاره کرده و در همین حین عاشق دختری به نام پرستو میشود. ادامه داستان ماجراها و کشمکشهای این عشق و همچنین سرگذشت اطرافیان هانی را روایت میکند.
تجربه و قلم توانای مستور باعث گردیده که کتاب نثر روان و گیرایی داشته باشد. همین قلم توانا سبب شد که خواندن آن را بی وقفه تا انتها ادامه دهم. در کنار متن روان، توصیفات داستان هم تحسین برانگیز است. به عنوان نمونه جایی که هانی تعداد زیادی برگه از دستگاه نوبتدهی بانک میگیرد تا این که یکی از این برگهها او را به مصاحبت با محبوبش بکشاند.
هنر نویسندگی مستور، خواننده را تا آخر با داستان همراه میکند اما هیچگاه نمیتواند سرپوشی بر ضعفهای عمده داستان باشد. نویسنده در تلاش بوده است مفاهیمی مانند عشق، انتقام، وفاداری، گذشت، جنگ، جهانبینی، روزمرگی و ... را در داستان مطرح کند اما حاصل آن گذری سطحی و تعدادی دیالوگ گل درشت است که هیچگاه همذاتپنداری خواننده را بر نمیانگیزد. به عنوان نمونه تاثیر جنگ بر زندگی هانی بیان زمان اتفاقات داستان به شکل فاصله آنها از اتفاقات مهم جنگ است و نه چیزی دیگر. به عبارتی ایکاش نویسنده فقط به «عشق» میپرداخت و بیخیال «چیزهای دیگر» میشد.
نشر چشمه