رویکرد «شرکت تک‌نفره» تنها به یک کسب‌وکار تک‌نفره اشاره ندارد؛ بلکه یک مدل استفاده از قدرت جهت خوداتکایی و مسئولیت‌پذیریِ بالاتر برای مسیر شغلی است. گرچه شرکت تک‌نفره به‌قطع می‌‌تواند یک کسب‌وکار کوچک یا تک‌‌نفره باشد، برخلاف اکثر کسب‌وکارهای کوچکی است که نهایت هوشمندی‌‌شان توسعه یا رشد جهت دستیابی به حداکثر سودآوری است. شرکت تک‌‌نفره، رشد را زیر سؤال می‌برد و به‌عمد کوچک می‌‌ماند. شرکت تک‌‌نفره به ‌سادگیِ یک فریلنسر هم نیست. گرچه فریلنسینگ مرحلۀ اولیۀ بسیار خوبی برای تبدیل‌شدن به شرکت تک‌‌نفره است، فریلنسرها از این جهت تفاوت دارند که زمانشان را با پول تبادل می‌‌کنند. مهم نیست به‌شکل ساعتی یا بر اساس تحویل پروژه پول دریافت کنند؛ اگر کاری انجام ندهند، پولی هم نخواهند گرفت.