این اپیزود پایانی فصل اول پادکست است.
 فصلی که با پرسش‌های کوچک شروع شد و حالا به پرسشی بزرگ رسیده:
 اگر قرآن کتاب راهنمای زندگی انسان است، پس چه چیزی را مهم دانسته و چه چیزی را نادیده گرفته؟

پیش از هر چیز، از شما می‌خواهم خودتان یک‌بار قرآن را بخوانید.
 اینجا نسخه‌ی ترجمه مکارم شیرازی در قالب پی‌دی‌اف:
 دانلود قرآن – ترجمه مکارم شیرازی

هدف من این نیست که به جای شما نتیجه‌گیری کنم.
 هدف این است که خود شما بخوانید، تجربه کنید، و جمع‌بندی‌تان را بسازید.

در این اپیزود، مروری داریم بر جز اول: از سوره بقره تا آیه ۱۴۱.
 به فرازهایی مثل «یقین بدون شک»، «ویژگی‌های مومنان»، «تهدیدهای کافران»، «یادآوری‌های مکرر به بنی‌اسرائیل»، و «معرفی برند اسلام از طریق ابراهیم» می‌پردازیم.

اما مهم‌تر از مرور جزئیات، پرسشی است که در طول این فصل بارها مطرح شد:

• قرآن در مورد بدن انسان، مغز، احساسات و بیماری‌ها چه می‌گوید؟
• درباره‌ی محیط زیست، قاره‌ها، برف، کویر، جنگل و اقیانوس چه می‌داند؟
• از حیوانات، پرندگان، ماهی‌ها، و حتی موجودات میکروسکوپی چه گفته است؟
• درباره‌ی زمین، قدمتش، یخ‌بندان‌ها و دایناسورها چه؟
• آیا می‌دانسته خورشید یک ستاره است و ستاره‌ها خورشیدهای بی‌شمارند؟
• و در برابر پیشرفت‌های بشر – از برق و اینترنت گرفته تا هواپیما و هوش مصنوعی – چه حرفی برای گفتن دارد؟

این فصل، «شروع پایان» است.
 پایان یک نگاه اولیه، و شروع مسیری تازه برای بازاندیشی.