שיעור שבועי - הרב יצחק לאווי

הקב״ה לוקח ושמח בנו ואנחנו לוקחים ושמחים בו | זוהר פקודין מצוות לולב ערב סוכות תשפ״ז

דער שיעור באהאנדלט דעם חילוק צווישן דעם אמת׳דיגן דין פון קדושה — פחד יצחק — און דעם פאלשן דין פון די סטרא אחרא, וואס מאכט מענטשן דעפרימירט און קריטיש אויף אלעמען. יראת העונש איז אין אמת יראת הסטרא אחרא, און א איד דארף וויסן אז ער איז גערעכט לגבי זיינע שונאים — נישט מצד חסד, נאר מצד דין עצמו. דאס איז די עבודה פון ראש השנה: מען איז ממתיק דעם דין אויף ידי דעם העכערן דין, אזוי ווי יעקב כאפט אויס עשו — מ׳דערקענט אז ס׳קען זיין אסאך בעסער, מ׳מאכט פלענער, און מ׳גייט אריין אין א גאנצע נייע יאר מיט שמחה.

⚠️ הערה: דער אנהייב פונעם שיעור פעלט אין דער רעקארדירונג.

⏱️ Chapters

(00:00) די קריטיקירער קעגן דעם דין היום

(00:45) די דין המלכות און די רדיפה פון דוד המלך

(01:40) די שטעקן פון דער אייבערשטער

(09:24) "והאלהים עשה שייראו מלפניו" — דער פערדער לעוועל

(20:45) עשו — דער נאכמאכער פון יצחק

(22:31) דער אייבערשטער איז אן אוהב

(23:35) מ׳איז בוחר די ריכטיגע מדת המלכות

(28:13) מדת המלכות דקדושה קעגן מדת הדין דסטרא אחרא

(32:59) פארוואס ווערט מכסה די מלכות

📌 This Shiur Also On

📺 Watch on YouTube

🎬 Watch on Website

📝 Read Transcript

🌐 English Transcript

🌐 Hebrew Transcript

📂 Download from Dropbox

אין דעם שיעור ערב ראש השנה תשפ״ז ווערן באהאנדלט די קבלה׳דיגע ענינים פון כתיבה און דיבור — וויאזוי “כתבנו לחיים” מיינט באאמת איינגעשריבן ווערן אין דעם אורעלטן גאטליכן כתב, וואס עקזיסטירט פאר׳ן בריאת העולם. א חשוב׳ע נקודה איז אז יעדע השפעה — אויב פון א רבי, אויב פון ה׳ אליינס — דארף האבן א מקבל, אנשטאסן פילט דער משפיע אליינס א חסרון. בנוגע עבודת ראש השנה ווערט אויסגעקלערט אז יעדן מענטש׳ס תפילה פאר זיינע פרטישע בקשות איז כלל נישט קיין ווידערשפרוך צו דאווענען פאר כלל ישראל — נאכן מושג פון חנה׳ס תפילה “ה׳ צבאות” — ווייל אין א וועלט וואס פונקציאנירט ווי א סיסטעם, דאווענט יעדן פרט אויטאמאטיש פאר דעם גאנצן כלל.

⏱️ Chapters

(00:00) הקדמה: די סטרוקטור פון די ערב שבת שיעור

(02:33) די חברים אלס חלק פון די יחוד

(03:26) די סטרוקטור פון לימוד התורה און די מציאות העולמות

(04:00) דער רמ"ק׳ס פשט: אן אור מוז האבן א מקבל

(05:17) דער צורך פון א מקבל: פארוואס שרייבט מען א ספר?

(07:03) דער שרייבער און דער מקבל בסוף העולם

(07:34) רבי אבא יכתוב

(08:14) נגלה קעגן נסתר

(08:48) דער מלאך סופריאל און די כתיבה למעלה

(09:24) דיבור: ויאמר אלקים און די שבע קולות

(10:18) תורה שהיתה כתובה לפניו באש שחורה על גבי אש לבנה

(12:09) זעקס און צוואנציג דורות ביז אברהם אבינו

(44:18) די כתיבה על שם העתיד

(45:29) סיום

📌 This Shiur Also On

📺 Watch on YouTube

🎬 Watch on Website

📝 Read Transcript

🌐 English Transcript

🌐 Hebrew Transcript

📂 Download from Dropbox

לעשות דבר אחד בלבד בחיים מבלי זמן לחטוא | זוהר פקודין הקדמה נצביםן וילך תשפ״ו

וואס איז בכלל א מצוה? דער שיעור באהאנדלט דעם יסודות׳דיגן אונטערשייד צווישן מצוות עשה ומצוות לא תעשה, מיט דעם זוהר׳ס פארשטאנד אז אלע מצוות זענען בעיקר “נזכרים ונעשים” — א מענטש׳ס מצוה אויף דער וועלט איז נאר א זכר, א שאדאו, פון וואס ס׳ווערט אמת׳דיג נעשה אין די עולמות העליונים. דערויף בויט זיך אויס דאס פרינציפ פון “זכור ושמור בדיבור אחד נאמרו” — אז עשה ולא תעשה זענען נישט צוויי פארשידענע זאכן, נאר צוויי זייטן פון דער זעלבער ריאליטי, אזוי ווי “שומר תורה” איז א דין אין דעם גברא, נישט בלויז אין די פעולה.

⏱️ Chapters

(00:00) די בעיסיק חלוקה פון מצוות

(02:02) פארוואס דארף מען פארשטיין וואס איז א מצוה

(04:00) פארשידענע דרכים אין וואס איז א מצוה

(04:55) דער זוהר׳ס דרך: שמור וזכור

(06:27) די קשיא אויף ושמרתם ועשיתם

(08:40) שמירה ועשיה גייען צוזאמען

(11:01) א יוד איז א שומר תורה — א דין אין די גברא

(15:09) די זכירה: זכור את יום השבת און זכור עמלק

(17:23) דער זוהר׳ס תירוץ: זכירה איז עשיה — נזכרים ונעשים

(19:30) די מצוה איז א זכר צו די עולמות העליונים

(22:32) מיוטשועלעטי: אן אור חוזר

(24:34) די קאנעקשאן דארף גיין ביידע וועגן

(27:42) די יסוד: מיוטשועלעטי אן מבטל זיין די הייערארקי

(29:12) די מצוה איז א בילד פון עולם האצילות

(31:53) פארוואס שטייט זכור נאר ביי שבת און ציצית

(32:43) וויאזוי דאוונט אן אמת׳דיגער מקובל

(34:48) די גאנצע תורה האט צוויי טייטשן

(37:27) אין עולם אלא אחד — מן העולם ועד העולם

(39:40) די נפקא מינה פון זכור: א זכר בעלמא

(40:33) עשה ולא תעשה: וועלכע מצוות מאכן ייחודים

(43:31) די יחוד פון מצוות לא תעשה: די שמירה, נישט די עשיה

(45:58) זכור ושמור בדיבור אחד: עשה און לא תעשה כאחד

(48:12) די יסוד אין חודש אלול

📌 This Shiur Also On

📺 Watch on YouTube

🎬 Watch on Website

📝 Read Transcript

🌐 English Transcript

🌐 Hebrew Transcript

📂 Download from Dropbox

אין דעם שיעור ווערט באהאנדלט דאס פונדאמענטאלע חילוק צווישן מצות עשה און מצות לא תעשה, ווי עס קומט ארויס פון דעם מדרש “זכור ושמור בדיבור אחד נאמרו”. דער רמב״ן׳ס מחלוקת מיטן אבן עזרא ווערט דורכגענומען — צי איז דאס נאר א לשון-חילוק, אדער א גרונטיגע סתירה צווישן צוויי פארשידענע מדרגות פון עבודת ה׳: אהבה קעגן יראה, עשה קעגן לא תעשה. שבת איז דאס איינציגסטע וואו ביידע זאכן קומען זיך צוזאם, ווייל ביי דעם אייבערשטן אליין איז נישטא קיין חילוק צווישן זכור און שמור.

⏱️ Chapters

(00:00) אנהייב פון די שמועס: זכור ושמור און די צוויי סארטן מצוות

(00:43) די ערשטע גרויסע התגלות: מתן תורה

(01:53) די פערספעקטיוו פון די תורה: אבדזשעקטיווע נערעיטאר

(03:29) סוף התורה: צוריק צו דער אבדזשעקטיווער סדר

(04:06) די שאלה פון שמונה פסוקים

(05:25) די מדת המלכות און די מדרגה פון תורה

(06:17) מיתת משה און דער סוד פון וימת שם משה

(07:17) דער שורש התורה

(08:07) די סדר וצורת התורה: עשרת הדברות

(08:58) די לוחות: א דבר המתקיים

(10:08) די מצוה פון כתיבת ספר תורה

(49:19) פארוואס שרייבט מען עס: א נקודה פון קביעות

(52:44) אין ביידע לוחות שטייט די לוחות: א סוד

(53:14) דער חידוש: א סתירה בדיבור אחד

📌 This Shiur Also On

📺 Watch on YouTube

🎬 Watch on Website

📝 Read Transcript

🌐 English Transcript

🌐 Hebrew Transcript

📂 Download from Dropbox

דער שיעור באהאנדלט דעם מקור און סוד פון תרי״ג מצוות — פון די מימרא פון רבי שמלאי, דורכן רמב״ם, ספר החינוך, ביז דעם וואס דער זוהר פארשטייט פון דעם גאנצן ענין. א הויפט נקודה איז דער חילוק צווישן מצוות עשה (מדת אהבה, זכור) און מצוות לא תעשה (מדת יראה, שמור), לויט דעם רמב״ן אין זיין פירוש אויף עשרת הדברות. דאס קולמינירט אין דעם יסוד פון “זכור ושמור בדיבור אחד נאמרו” — אז יעדע מצוה כולל אין זיך ביידע מדות, עשה ולא תעשה, ווייל זיי קומען פון דער זעלבער אמת׳דיגער גאטליכער אחדות.

⏱️ Chapters

(00:00) הקדמה: וואו מיר האלטן

(01:35) וואס איז די טייטש א מצוה?

(03:05) פארוואס רעדן ספעציפיש פון "מצוות"?

(05:47) דער זוהר איז געבויט אויף פרשיות, נישט מצוות

(07:23) די מימרא פון רבי שמלאי און די אזהרות

(09:43) דער רמב"ם: די גאנצע תורה אלס סדר המצוות

(12:02) דער ספר החינוך: מצוות על סדר הפרשיות

(13:29) די עיקר לימוד: סדר פרשת השבוע

(17:04) די ספרים אין די זוהר וואס גייען על סדר המצוות

(18:22) די דרוקערס און די צומישעניש פון די ספרים

(32:00) די מצוות איז א פנימיות׳דיגע אידישע מושג

(42:14) מצוות עשה און מצוות לא תעשה אין די מימרא

📌 This Shiur Also On

📺 Watch on YouTube

🎬 Watch on Website

📝 Read Transcript

🌐 English Transcript

🌐 Hebrew Transcript

📂 Download from Dropbox

אין דעם שיעור ווערן באהאנדלט די חילוקים פון יציאת מצרים (ספר שמות) קעגן משנה תורה (ספר דברים): פארוואס דאס לעבן פון א איד בנוגע מצוות דרייט זיך נישט ארום ימים טובים, נאר ארום די טאג-טעגליכע זעכציג מצוות הכרחיות. דאן ווערט מסביר דער חילוק פון “עבד” (אמונה פשוטה, ידיעת ה׳ בדרך כלל) קעגן “בן” (ידיעת ה׳ בדרך פרט, פארשטיין יעדע זאך פון דעם אייבערשטנס וועלט) — לויט דעם זוהר׳ס ספר פקודין. ס׳ווערט אויך באהאנדלט פארוואס אינגאנציקע אפגעזונדערטקייט פון דער וועלט קיין שלימות איז נישט, ווייל “בנים אתם לה׳ אלקיכם” פאדערט פונקט צו פארשטיין דעם אייבערשטנס גאנצע בריאה.

📌 This Shiur Also On

📺 Watch on YouTube

🎬 Watch on Website

📝 Read Transcript

🌐 English Transcript

🌐 Hebrew Transcript

📂 Download from Dropbox

אין דעם שיעור ווערט באהאנדלט פארוואס מענטשן קענען נישט סובל זיין רוב טובה, און וויאזוי הודאה איז די איינציגסטע עצה זיך צו מקבל זיין גרויסע טובה. דורך ווערטער פון חוני המעגל, דער פרשת עקב, און זוהר׳דיגע מקורות ווערט דערקלערט אז חסרון איז מצד הנברא און שלימות איז מצד הבורא — ממילא איז שמחה און הכרת הטוב דאס העכסטע ניוואו פון עבודת השם. ווען מ׳מאכט א הודאה שאפט מען כלים כדי צו קענען אויפנעמען נאך מער טובה, אזוי ווי ארץ הצבי וואס פילט זיך אן לויט וואס ס׳איז.

📌 This Shiur Also On

📺 Watch on YouTube

🎬 Watch on Website

📝 Read Transcript

🌐 English Transcript

🌐 Hebrew Transcript

📂 Download from Dropbox

שבת נחמו — וויאזוי גייט מען ווייטער נאך תשעה באב? דער שיעור באהאנדלט ירמיה הנביאס ביקורת אויף נביאי שקר, וואס האבן פארשפרייט “שוא ותפל” — פאלשע חיזוק-קלישעס אנשטאט אמת׳דיג קוקן אויף דער רעאליטי. די הויפט נקודה: ריאליזם מיינט נישט פעסימיזם — ווער עס קוקט אמת׳דיג אויף דער וועלט וועט זען אז ס׳איז דא מער גוט ווי רע, מער נחמה ווי חורבן, און גראד דאס ריכטיגע קוקן אויף דער אמת איז וואס מאכט ווערטער לעבעדיג, אינטערעסאנט, און ניט “בסגנון אחד”.

📌 This Shiur Also On

📺 Watch on YouTube

🎬 Watch on Website

📝 Read Transcript

🌐 English Transcript

🌐 Hebrew Transcript

📂 Download from Dropbox