Sistem Güvenliği Mimarisinde “Sıfır Güven” (Zero Trust) Protokolü, Hiçbir Kullanıcının veya Cihazın Varsayılan Olarak Güvenli Kabul Edilmemesini Şart Koşar.

Milyon Dolarlık Donanımsal Yatırımlar ve 256-Bit Gelişmiş Şifreleme Algoritmaları, Dış Saldırılara Karşı Teorik Olarak Aşılmaz Görünse de, “İnsan Faktörü” Devreye Girdiğinde Bu Koruma Saniyeler İçinde İşlevsiz Kalabilmektedir.

Bir Kullanıcının Korku, Manipülasyon veya Bilgi Eksikliği Nedeniyle Yetki Kodlarını Saldırgana Teslim Etmesi, En Karmaşık Sistemleri 5 Saniyede Operasyonel Zafiyete Sürükler.

Siber Suçlular (Şantajcılar, İstismarcılar), Teknik Duvarları Aşmak İçin Kod Bazlı Saldırılar Yapmak Yerine, “Sosyal Mühendislik” Yöntemini Kullanarak İnsan Psikolojisini Hedef Alırlar.

Bu Bağlamda Sistemdeki Siber Tehditlerin Tespiti ve Bertaraf Edilmesi İçin En Kritik Kanal, Uç Noktadan (Çocuktan) Merkeze (Ebeveyne) Kesintisiz Veri Akışının Sağlandığı Bir “Geri Bildirim Döngüsü” (Feedback Loop) Oluşturmaktır.