Πώς αλλάζει η σχέση σου με αυτό που φτιάχνεις όταν σταματάς να το κρατάς μόνο για σένα; Σε αυτό το επεισόδιο μιλάω για την αμφιβολία στην αρχή, το πόσο δύσκολο ήταν να μιλήσω για το Zesto, και για το πώς αυτή η σχέση άλλαξε όσο το brand μεγάλωνε.

Ένα πιο προσωπικό επεισόδιο για τη μετάβαση από το «δεν είμαι σίγουρη αν πρέπει να το πω» στο «θέλω να το μοιράζομαι επειδή πιστεύω σε αυτό».

Φτιάξε έναν καφέ και κάτσε να τα πούμε.

Σε αυτό το επεισόδιο σε παίρνω μαζί μου στη διαδικασία του πώς γεννιέται ένα νέο προϊόν Zesto: από την πρώτη ιδέα μέχρι το τελικό κερί, wax melt, wax tablet ή room spray.

Μιλάμε για το πώς ξεκινάει ένα άρωμα από ένα αίσθημα, πώς βρίσκω την άγκυρα κάθε blend, γιατί κάθε Zesto άρωμα πρέπει να συνδέεται με κάτι ελληνικό και για όλα αυτά που σπάνε στην πορεία και δεν τα βλέπει κανείς.

Φτιάξε ένα καφέ και κάτσε να τα πούμε.

Τι αλλάζει όταν ξεκινάς κάτι δικό σου όχι μόνο στη ζωή σου, αλλά και στις σχέσεις σου; Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τους ανθρώπους που σε εκπλήσσουν, αυτούς που δεν καταλαβαίνουν πάντα τι χτίζεις, και για το πώς αλλάζεις κι εσύ μέσα από όλη τη διαδικασία.

Ένα πιο ήρεμο, πιο ανθρώπινο επεισόδιο για το πώς το να χτίζεις κάτι όπως το Zesto δεν επηρεάζει μόνο τη δουλειά σου, αλλά και τον τρόπο που συνδέεσαι με τους άλλους.

Φτιάξε έναν καφέ και κάτσε να τα πούμε.

Κοίτα γύρω σου τα πράγματα που έχεις στο σπίτι σου. Πόσα από αυτά τα επέλεξες πραγματικά; Όχι απλώς τα αγόρασες, αλλά τα επέλεξες. Με σκέψη, με πρόθεση, με την αίσθηση ότι αυτό ακριβώς ήθελες να μπει στο χώρο και τελικά στη ζωή σου.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη διαφορά ανάμεσα στο να αγοράζεις και στο να επιλέγεις. Για το τι λέει η επιλογή σου για σένα, για την αξία που δεν φαίνεται στην τιμή και για το γιατί κάθε κερί Zesto είναι φτιαγμένο για κάποι@ που επιλέγει συνειδητά.

Φτιάξε έναν καφέ και κάτσε να τα πούμε.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που επέτρεψες στον εαυτό σου να βαρεθεί; Όχι να ξεκουραστείς με ένα podcast, όχι να χαλαρώσεις με μια σειρά αλλά απλώς να κάθεσαι. Χωρίς οθόνη, χωρίς ήχο, χωρίς κάτι να γεμίζει το κενό.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τη βαρεμάρα και γιατί ο εγκέφαλός μας την χρειάζεται πολύ περισσότερο από όσο νομίζουμε. Για το default mode network, για τις ιδέες που γεννιούνται μόνο στη σιωπή, και για το πώς το Zesto υπάρχει ακριβώς γι’ αυτές τις στιγμές: τις αργές, τις ήσυχες, τις δικές σου.

Φτιάξε έναν καφέ και κάτσε να τα πούμε.

Πώς ξέρεις ότι είσαι στον σωστό δρόμο όταν τα αποτελέσματα δεν έχουν έρθει ακόμα; Όταν οι αριθμοί δεν σε δικαιολογούν ακόμα; Όταν κοιτάς γύρω σου και φαίνεται ότι όλοι οι άλλοι προχωράνε πιο γρήγορα;

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάω για αυτό ακριβώς. Και μιλάω από μια θέση που τη ζω τώρα, όχι από την άλλη πλευρά της. Για τα εσωτερικά σήματα που αγνοούμε όταν περιμένουμε εξωτερική επιβεβαίωση. Και για το πώς μαθαίνεις να εμπιστεύεσαι μια κατεύθυνση ακόμα κι όταν δεν έχεις ακόμα αρκετές αποδείξεις.

Φτιάξε έναν καφέ και κάτσε να τα πούμε.

Έφτιαξες κάτι. Και τώρα κάθεσαι μπροστά του και δεν το ανεβάζεις. Δεν το στέλνεις. Δεν το δείχνεις.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τον φόβο της έκθεσης και την αμφιβολία που έρχεται μετά. Για τον φόβο της κριτικής, αλλά και τον πιο δύσκολο φόβο, αυτόν της αδιαφορίας. Για τη σύγκριση που τρώει την ενέργειά σου. Και για το πώς μαθαίνεις να συνεχίζεις παρ’ όλα αυτά.

Γιατί το κοινό σου δεν μπορεί να βρει αυτό που δεν έχεις δείξει ακόμα.

Φτιάξε έναν καφέ και κάτσε να τα πούμε.

Αν σε ρωτούσε κάποιος «είσαι δημιουργικός τύπος;», τι θα απαντούσες;

Οι περισσότεροι λένε αμέσως όχι. Κι αυτό συμβαίνει γιατί μεγαλώσαμε με μια πολύ στενή εικόνα της δημιουργικότητας. Ότι ανήκει μόνο σε όσους ζωγραφίζουν, παίζουν μουσική ή σπούδασαν κάτι καλλιτεχνικό.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για το πώς η δημιουργικότητα είναι κάτι πολύ πιο ευρύ και πολύ πιο καθημερινό από ό,τι νομίζουμε. Και για το πώς εγώ συνειδητοποίησα τη δική μου μέσα από ένα κερί.

Φτιάξε έναν καφέ και κάτσε να τα πούμε.

Πολλές φορές νομίζουμε ότι οι μεγάλες αποφάσεις έρχονται από μια θεαματική στιγμή αποκάλυψης. Στην πραγματικότητα όμως, χτίζονται αθόρυβα μέσα από μικρές, επαναλαμβανόμενες κινήσεις που μας κρατάνε σε επαφή με τον εαυτό μας.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τις μικρές συνήθειες που δεν φαίνονται μεγάλες αλλά έχουν τεράστια δύναμη. Για τις τελετουργίες που μας ηρεμούν. Για το πώς ένα απλό πράγμα όπως ένας καφές, μια βόλτα, ένα κερί μπορεί να είναι το σήμα που χρειαζόμαστε για να επιστρέψουμε στο κέντρο μας.

Και για το πώς, μέσα σε αυτή την ησυχία, συχνά βρίσκουμε τις απαντήσεις που ψάχναμε.

Σε αυτό το επεισόδιο σου εξηγώ γιατί τα κεριά δεν είναι απλά διακόσμηση. Πώς η όσφρηση συνδέεται απευθείας με το συναίσθημα, χωρίς φίλτρο και χωρίς καθυστέρηση. Και πώς το άναμμα ενός κεριού μπορεί να αλλάξει το πώς νιώθεις μέσα σε ένα δωμάτιο πριν καν το καταλάβεις.

Φτιάξε έναν καφέ και κάτσε να τα πούμε.