SIĞINAK

Körfezden gelen ve kasırgada devrilmiş çitlerimin üzerinde kısa bir süre nefeslenen bu yorgun kuş attı bu yazının başlığını: Sığınak…

Houston’dan bu yaz Beryl Kasırgası geçti. Sadece yarım gün içinde ve en düşük kategorideki bu kasırga nedeniyle ağaçlar kökünden devrildi, çitler yıkıldı, bazı evlerin de çatıları uçtu ve elektrik direkleri ayakta kalamadı.

Üç gün elektriğimiz yoktu. Temmuz başında Houston’da Texas’ın meşhur nemli sıcağında tamamen ahşaptan yapılma binalarda değil iş yapabilmek, nefes alabilmek bile mümkün değil. Sağolsun bir yakın dostumuzun evine elektrikler gelince onun evi sığınak oldu bizlere.

Bir arkadaşım paylaşmış; yedi kişilik mekanlara sıkıştırılan otuz kişinin klimasız ve sıcak bir ortamda sığınacakları bir ortam olmadan gün eritmeye çalışmaları ne kadar zor. Onları hatırlamamız için geldi bu kasırga ve bize dua ortamı oluşturdu. Onları unutmayalım ve hep hatırlayalım dostlarımızı.

Sığınak çok önemli ve değeri ihtiyaç duyulunca fark ediliyor. Ülkesinde nefes alamayan bir mülteciye sormalı sığınağın anlamını; yahut evinde kocasından şiddet görüp gidecek bir baba ocağı kalmamış mazlum bir anneye… Kim bilir belki de şiddetli bir deprem, sel, fırtına sonrası yuvası yıkılmış ve yapacak hiçbir şeyi kalmamış mağdura.

Sığınak asla sığ değildir; kimi zaman daracık da olsa sığınana saraylardan, dünyalardan daha geniş bir huzur ortamı sunar. Ferahtır, huzurludur, sükunet verir ve dinlenir yorgun ruhlar /bedenler onda.

Bir mazlum çıkar yola nefes bile alma imkanı kalmamış ülkesinden. Çocukları, eşi ve kendisine yuva aramaktadır. Kimi zaman bir muktedirin sonsuz iktidar hırsı, kimi zaman mankurt misal düşünceye ve kimliğe gem vurmaya çalışan bir ideoloji, kimi zaman yolsuzluğun pençesinde bir kuru ekmek bile götürülemeyen evin çöküşü ve en kötüsü de anlamsız silahların ateşlenmeye başlaması ile binbir parçaya bölünmüş bir ülkenin iç savaşı…

İşte o mazlum arar bir sığınak hem kendisi hem de ailesi için. Bulduğunda huzur dolu bir ülke kendisini kabul eden; eşyasız bir oda bile cennet oluverir ona ve ailesine. Yurt edinir yeni diyarı ve unutmaz kendisine uzatılan bu eli.

Bazen suçlanır sığınak bulan. Neden terk ettim vîrane olmuş yuvanı diye. İthamlara maruz kalır. Ama bilinmez ki, sığınağını bulan unutmaz eski diyarını hiçbir zaman. Hayalinde her zaman yaşatır vîrane diyarını ve umutludur gelecekte tekrar mamur yapmak için.

Dostlar, sığınak çok önemli, değerli ve gerekli. Benim fırtınada devrilmiş çitlerimi sığınak yapan deniz kuşunu unutmayacağım hiçbir zaman. Biz de öyle değil miyiz insanoğlu olarak. Aramıyor muyuz her daim tehlikelerden korunacağımız bir sığınak?

Ne olur saygı göstersek birbirimize. Deniz kuşu ister miydi kırık çitin üzerini çevredeki tehlikelerden emin olmadan sığınak edinmeyi?

Fırtınayı unutmamalı ve sığınak bulanları saygıyla karşılayıp muhtaç olan her bir ihtiyaç sahibinin sığınak bulması için dua etmeliyiz.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/amerika-defteri--6284017/support.