Þetta er síðari þátturinn um skildingavísur, söngvísur sem voru vinsælar á Norðurlöndum á fyrri öldum og seldar í einblöðungi eða tvíblöðungi fyrir einn til tvo skildinga. Oftast var um sagnakvæði að ræða og það spillti ekki fyrir vinsældunum ef sagan var sorgleg. „Amanda och Hermann“, „Elvira Madigan“ og „Hjalmar och Hulda“ voru vinsælar sænskar skildingsvísur á 19. öld og allar sögðu sorglega sögu. Í sögum Astrid Lindgren um „Emil í Kattholti“ er vinnukonan Lína oft að syngja slíka söngva. Sumar skildingsvísurnar voru þýddar yfir á íslensku eins og til dæmis „Hjálmar og Hulda“ og „Kvæðið um Katrínu litlu“ og stundum ortu íslensk skáld ljóð í svipuðum anda. Má þar nefna kvæðið „Dálítil saga“ sem kom út í fyrstu ljóðabók Þorsteins Gíslasonar 1893. Umsjón með þættinum hefur Una Margrét Jónsdóttir og lesari er Leifur Hauksson.