อันสมบัติโลกคือปัจจัย ๔ เป็นต้นจะอำนวยสุขให้ได้ก็ต่อเมื่อยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น เมื่อยังมีชีวิตอยู่ก็อาจบริโภคใช้สอยได้โดยสะดวก บางอย่างบางชนิดก็อาจพกพาติดตัวไปไหนมาไหนได้

แต่เมื่อผู้นั้นสิ้นชีพวายชนม์ลงแล้ว สมบัติเหล่านี้ก็ตกเป็นของโลก ตกเป็นของกลางประจำโลกต่อไปตามสภาพเดิม ใครจะนำไปก็ไม่ได้ ทั้งไม่ยอมติดตามผู้ใดไปด้วย เพราะผู้สิ้นชีพแล้วจำต้องละสิ่งทั้งปวงไป ผู้ยังมีชีวิตอยู่ก็แบ่งปันกันบริโภคใช้สอยกันต่อไป

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน J Puu 🦀