هفتاد وپنج درصد قلب من
هموطنان عزیز شعری که تقدیم تان میشود درباره محتوای کار شاعری است که به مردم متعهد است وشاعری که بدون تعهد به مردم کار می کند.
‍‍‍
هفتاد و پنج درصد قلبم من است و خود (2)
آن بیست و پنج درصد دیگر هزار چیز
از صبح تا به شب به خودم می رسد دلم (2)
صد تا گزینه مانده به روی و به زیر میز
آیینه هم که نقش مرا کج نشان دهد
با مشت می زنم که شود خرد و ریز ریز
من شاعرم؟ من شاعرم؟ به عشق که؟ اندیشه می کنم!
پس کی؟ برای مردم خود می کنم ستیز
ای عشقهای فردی محدود! گم شوید! (2)
این دل به سوی عشق بزرگی ست در گریز
در قبر خفته هموطن بی پناه من
ای شعر! اشک شرمی، در واژه ها بریز
شعری که رو به شیخ ستمگر سکوت کرد
من می دهم به او کلماتی چو کارد، تیز
تصویرهای شهر پر از خون و فقر شد (2)
خشمی بریز در غزل ات شاعر عزیز (2)