ความสุขความสำเร็จที่ได้มาด้วยการก่อทุกข์ให้คนอื่น หรือได้มาบนคราบน้ำตาหรือคำสาปแช่งของคนที่ตนไปเอารัดเอาเปรียบนั้น จะเป็นความสุขที่สดชื่นหรือบริสุทธิ์ได้อย่างไรเพราะใครๆ ก็ต้องการความสุขด้วยกัน

เมื่อไปเอารัดเอาเปรียบ กดขี่ข่มเหงเขา รังแกเขา หรือใช้ช่องโหว่ของกฎหมายไปยึดไปฟ้องร้องเอาของเขามา โดยที่เขาไม่มีทางต่อสู้ แม้จะได้อะไรที่ต้องการจากเขามา ก็จะกินใช้ของเขาอย่างสะดวกใจได้อย่างไร เพราะของนั้นมีเวรมีกรรมติดมาด้วย ไม่ช้าก็จะเปลี่ยนมือเป็นของคนอื่นต่อไป เพราะมาอย่างไรก็จะไปอย่างนั้น นี่เป็นกฎธรรมดาของเวรกรรม

จากหนังสือ ธรรมสารทีปนี

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Tim