Şükrü Erbaş’ın zamansız eseri "Ömür Hanım’la Güz Konuşmaları", sadece bir şiir değil; yaşlanmanın, yalnızlığın, bitmek bilmeyen bir bekleyişin ve insanın en ham halinin dışavurumudur. Hayatın sonbaharına gelmiş bir ruhun, Ömür Hanım’ın şahsında aslında kendi geçmişine, sustuklarına ve geç kalmışlıklarına seslenişidir.