Çevik proje yönetimi yöntemlerinden biri olan Scrum’dan hepinizin haberi vardır. Belki bazılarınız Scrum Masterlık yapmıştır. Scrum Türkiye’deki şirketler tarafından da çoğunlukla uygulanan bir yöntem.

Scrum der ki ürün geliştirme ekiplerindeki bireylerin kendi uzmanlık alanları olabilir ama ürünün geliştirilmesinden ekibin tamamı sorumludur. Yani bu da demek oluyor ki ekip üyelerinin uzmanlık alanları olsa da ekip üyeleri diğer alanlara da el atabilen kişiler olmalı. Başka bir deyişle sadece tek bir konuda uzman olanların ve her şeyden biraz biraz anlayanların çevik ekiplerde yeri yok.

Yani her insanın derin bilgiye sahip olduğu bir alan olmalı ama diğer alanlar hakkında da şöyle böyle bir bilgiye de sahip olmalı. Gerekirse o alanlar da elinden gelmeli. Bu şekilde bakıldığında ortaya bir T şekli çıkıyor. Bahsedilen özellikteki insanlara tam da bu yüzden T şeklinde insan deniyor.

Buna göre ideal bir ekipte, T şeklindeki insanların uzmanlık alanları birbirleriyle birleşecek ve ortaya her türlü projeyi geliştirebilen bir ekip çıkmış olacak.

Bir örnek üzerinden gidelim. Elimizde bir proje var ve bu projeyi gerçeklemek için x farklı yetkinlik gerekiyor. Ekipteki herkesin tek bir uzmanlığı olduğunu düşünürsek ekibin de x kişiden oluşması gerekiyor. Öte yandan bu x kişi T şeklindeyse x’ten daha az kişiyle de bu projeyi gerçeklemek mümkün hale geliyor. Peki bunun bize faydası ne? Şirket daha az eleman çalıştırmış oldu ama biz artık daha çok şey bilmek zorunda olmadık mı?

Daha çok şey bilmek zorunda olduğumuz doğru ancak bu bakış açısı yanlış. Daha çok şey bilmekten kaçmamak gerekiyor. Bu hem bireysel bilgi seviyemizi artırmak için hem de diğer alanlarda yetkinliği olan kişilerle daha iyi iletişim kurabilmek için önemli. Bu sayede farklı perspektifler kazanmış oluyoruz. Ayrıca derin bilgi gerektirmeyen ama merak ettiğimiz bir alanla ilgili bir görevi yapmak da isteyebiliriz. Bu sayede işin uzmanının tecrübelerinden faydalanabiliriz ve T şeklimizdeki üstteki çubuğun uzunluğunu artırmış oluruz.