ตามรอยพระตถาคต

อริยสาวก เป็นผู้มีปัญญา รู้ชัดปฏิจจสมุปบาท

จะสามารถ กำหนดรู้ ให้เห็นสังขตธรรมทั้งปวง ตามความเป็นจริงได้

เพราะเห็นปฏิจจสมุปบาท การบรรลุนิพพาน การสละคืนอุปธิทั้งปวง

และความสิ้นตัณหา ย่อมเกิดได้

กฐิน ในสมัยพุทธกาล กับ กฐิน ในปัจจุบัน เปลี่ยนไปเยอะ

ต้องรู้จัก เอาประโยชน์ ต่อโลกที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา

รู้ชัดในธรรม หยั่งลงมั่นไม่หวั่นไหว จึงไม่หวาดสะดุ้ง

เหตุให้สะดุ้งกลัวต่อความตาย

เหตุให้ไม่สะดุ้งกลัวต่อความตาย

อาศัยฟังบทแห่งธรมอันประเสริฐ แล้วมนสิการโดยแยบคาย

ย่อมเป็นเหตุให้ได้ปฏิบัติธรรม

ย่อมเป็นเหตุให้รู้แจ้งธรรม ญาณ ปัญญา วิชชา ย่อมเกิดได้

ความเบื่อหน่าย คลายกำหนัด ย่อมเกิดได้

วิมุตติ โดยชอบ ย่อมเกิดได้

พรหมจรรย์พระศาสดา บัญญัติไว้ดี

แต่เห็นได้ยาก รู้ตามได้ยาก

ผู้ยังไม่แจ้งในปฏิจจสมุปบาท ยังไม่แจ้งในโอกกันตสังยุต ธรรมสิบหมวด

จะเห็นพรหมจรรย์ของพระศาสดา ไม่ได้เลย

หากเรายังไม่รู้ชัดแผนที่ หรือสัมมัตตนิยาม ที่ดำเนินไปในวัฏฏะ

เราจะเห็นธรรมทั้งปวงที่มีในวัฏฏะ ตามความเป็นจริงไม่ได้เลย

ความรู้ในปฏิจจสมุปบาท หรือธรรมสิบหมวด จึงสำคัญ

ที่ผู้ปรารถนาจะสิ้นทุกข์ ต้องรู้แจ้งก่อน

คุณพระศาสดา ตามความเป็นจริง

ฝึกสาธยาย มนสิการธรรม อบรมจิต อบรมปัญญา

ธรรมที่ผู้ปฏิบัติ จะพึงเห็นชัด ด้วยตนเอง เป็นอย่างไร?

การปฏิบัติ ที่จะเป็นไป เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อตรัสรู้ เป็นอย่างไร?