บทสนทนาอันละเอียด ในเรื่องปฏิจจสมุปบาท

เพราะไม่เห็นปฏิจจสมุปบาท จึงไม่รู้แจ้ง สังขตธรรมทั้งปวง

สุนักขัตตสูตร

พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับมหาจุฬาฯ) เล่มที่ ๑๔ หน้าที่ ๖๑

ความรู้ในอริยสัจสี่ เป็นความรู้อันประเสริฐ

ผู้ใดมีความรู้นี้ หยั่งลงแล้ว ตั้งมั่นแล้ว ในความรู้นี้

ผู้นั้นย่อมเป็นอริยบุคคล ผู้นั้นย่อมออกจากทุกข์ได้

แนวทางการเจริญ สังฆานุสสติ

ความรู้ใดอันประเสริฐ จักนำพาสัตว์ ออกจากทุกข์ได้

ความรู้นั้นเป็นอริยสัมมาทิฏฐิ

คำสอนในพระไตรปิฎก มีมากมาย หากเรายังเข้าถึงแก่นคำสอนไม่ได้

เราจะเข้าใจพระสูตรต่างๆ ที่พระศาสดาตรัสสอนอริยสาวกทั้งหลาย

ได้ยากยิ่งนัก

ดังนั้นการเข้าใจแก่นคำสอน คือ ปฏิจจสมุปบาท หรือ ธรรมสิบหมวดที

อาศัยกันเกิดขึ้น ในโอกกันตสังยุต จึงจำเป็นสูงสุด

เพื่อจะเข้าถึงคำสอนอื่นๆได้ตรงยิ่งขึ้น

หากปราศจาก อริยสัมมาทิฏฐิ

จะเดินมรรค จะปฏิบัติอย่างไร เพื่อให้หลุดพ้นจากขันธ์ห้า

ปุถุชนผู้ไม่ได้สดับ ย่อมไม่ทราบจิตนั้น

ตามความเป็นจริง

อริยสาวก ทุกท่านล้วนเป็นบัณฑิต ผู้มีปัญญาเครื่องไตร่ตรอง

อะไร คือ ปัญญานั้น ขอให้ตั้งใจฟัง