සපයා ඇති මූලාශ්‍ර මගින් පසන් සේනානායකගේ තාවකාලික සංජානන රාමු න්‍යාය හඳුන්වා දෙයි, එය විශ්වය ස්ථිතික ත්‍රිමාණ හොලෝග්‍රැෆික් දැලක් ලෙස නැවත අර්ථ දක්වන විප්ලවීය රාමුවකි.

සාම්ප්‍රදායික රේඛීය කාලයෙන් ඉවත් වෙමින්, මිනිස් විඥානය ආලෝකයේ වේගයෙන් මෙම ශීත කළ ජ්‍යාමිතික ජාලය හරහා ගමන් කරමින් ඒකීය දුම්රිය එන්ජින් බලයක් ලෙස ක්‍රියා කරන බව න්‍යාය ඉදිරිපත් කරයි. මෙම චලනය කාලයේ ප්‍රවාහයේ සංජානන මායාව නිර්මාණය කරන අතර, අනාගතය ස්ථාවර පිටපතකට වඩා සම්භාවිතාවේ අච්චු කළ හැකි ක්ෂේත්‍රයක් ලෙස පවතී.

ඩෙජා වු වැනි පොදු සංජානන විෂමතා, ස්නායු සැකසුම් වල ක්ෂණික ප්‍රමාදයන් නිසා ඇති වන රෝග විනිශ්චය "දෝෂ" හෝ දැනුවත් කිරීමේ දෝංකාරයන් වන්නේ කෙසේද යන්න මූලාශ්‍ර තවදුරටත් විස්තර කරයි.

CERN-ක්‍රියා කරන ලද සෙනෝඩෝ ගබඩාවේ ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද මෙම න්‍යාය, අයින්ස්ටයින් භෞතික විද්‍යාව සහ යථාර්ථයේ ආත්මීය අත්දැකීම් අතර පරතරය පියවයි.

අවසාන වශයෙන්, සේනානායක තර්ක කරන්නේ පුද්ගලයන්ට යටි සිතින් වැඩසටහන්කරණය මඟ හැරීමෙන් තම යථාර්ථය මෙම හොලෝග්‍රැෆික් ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය හරහා දැනුවත්ව තම දැනුවත්භාවය මෙහෙයවිය හැකි බවයි.

තාවකාලික සංජානනය පිළිබඳ රාමු න්‍යාය සහ චිත්ත (විඥානක තත්ත්වය) පිළිබඳ අභිධර්ම සංකල්පය සහ එහි උප-මොහොත් තුන, අඛණ්ඩ, රේඛීය කාල ප්‍රවාහයක් පිළිබඳ සාම්ප්‍රදායික මායාව විසුරුවා හරින ආකාරය සම්බන්ධයෙන් කැපී පෙනෙන සමානකමක් බෙදා ගනී.

"කාලය" ලෙස අප අත්විඳින දෙය ඇත්ත වශයෙන්ම විඥානය යථාර්ථයේ විවික්ත, ඉතා ව්‍යුහගත සහ වේගයෙන් අනුක්‍රමික මූලද්‍රව්‍ය සමඟ අන්තර් ක්‍රියා කිරීමෙන් ජනනය වන ගොඩනැගීමක් බව රාමු දෙකම යෝජනා කරයි.